Translate

Δευτέρα 18 Μαΐου 2015

Παγκόσμιοι κολοσσοί...


Τα σκοτεινά μυστικά των παγκόσμιων κολοσσών

Goldman Sachs , Victoria’s Secret, Apple: iPhones, Google, IBM, Backpage: Ναι αυτοί κυβερνούν τον πλανήτη. Αυτοί και όχι μόνο αυτοί- αποφασίζουν για την ζωή σου, την επιβίωση, εσένα και των παιδιών σου. Η Γερμανική ABWHΕR, οι Ναΐτες, οι Βαυαροί Βασιλείς, ο Φον Κανάρης, η Νέα Τάξη, οι Ρότσιλντ, το Federal Reserve Banking System, οι 300 οικογένειες! Μήπως είμαστε τα πιόνια σε μια παγκόσμια σκακιέρα, στα χέρια άψυχων όντων και μυστικών εταιριών;
Διάβασε μια ενδιαφέρουσα ανάλυση των δυο βασικών φατριών, οι οποίες μάχονται για την κυριαρχία στον πλανήτη. Φυσικά η κατάσταση είναι σημαντικά πιο περίπλοκη. Εμπλέκονται όντα μη ανθρώπινου DNA, πολλών φυλών, πολυδιαστατικά και υβριδικά ανθρώπινα όντα χωρίς ψυχή. Επίσης εμπλέκεται κάθε είδος, σοβαρής και μη, μυστικής εταιρίας. Μην ξεχνάμε και τις μυστικές υπηρεσίες κάθε είδους, εξωτικές τεχνολογίες, υπόγειες βάσεις και ό,τι άλλο χρειάζεται για μια συνωμοσιολογική σούπα γκουρμέ…
Ας δούμε τι λέει σε άρθρο της η Κορίνα Σαμάρκου και ΣΚΕΨΟΥ, αν αυτά βλέπουν το φως της δημοσιότητας, αυτά που δεν θα τα μάθεις ποτέ, πόσο χειρότερα μπορεί να είναι;
«Η Goldman Sachs κάνει θεάρεστο έργο», είχε πει το 2009 ο διευθύνων σύμβουλός της, Λόιντ Μπλάνκφειν. Κανείς δεν τον είχε πιστέψει, βέβαια, αφού το κάθε άλλο παρά χριστιανικό προφίλ της τράπεζας ήταν γνωστό σε όλους, ακόμα και πριν αυτή βάλει το χέρι της στην ευρωπαϊκή κρίση χρέους και στα όσα έφεραν την ελληνική οικονομία στη σημερινή της κατάσταση. Η Goldman έχει χαρακτηριστεί σαν ένα «μεγάλο καλαμάρι-βρικόλακας, που έχει τυλιχτεί γύρω από την ανθρωπότητα και χώνει διαρκώς τα πλοκάμια της, ρουφώντας το αίμα, όπου μυριστεί χρήμα». Και όμως. Ακόμα και για τους πιο κυνικούς της Wall Street, που πιστεύουν ότι έχουν πια ακούσει τα πάντα, η αποκάλυψη ότι η τράπεζα-κολοσσός είναι μέτοχος κυκλώματος εμπορίας λευκής σαρκός, ήταν μάλλον σοκαριστική.
Το πώς η «τράπεζα του Θεού» κατέληξε να ελέγχει ποσοστό του site που δημοσιεύει 7 στις 10 διαφημίσεις πορνείας στις ΗΠΑ, είναι μια μεγάλη ιστορία. Αλλά είναι και ο νέος πονοκέφαλος για την ομάδα που διαχειρίζεται τη δημόσια εικόνα της Goldman Sachs, η οποία τους τελευταίους μήνες τρέχει και δεν φτάνει, αντιμετωπίζοντας το ένα σκάνδαλο μετά το άλλο.
Όλα ξεκίνησαν το 2000, όταν ένα από τα private equity funds της τράπεζας επένδυσε 30 εκατ. δολάρια στην Village Voice Media. Επρόκειτο για μια μικροσκοπική και μάλλον αθώα επένδυση από έναν κολοσσό, που διατηρεί επενδυτικά συμφέροντα σε όλο τον κόσμο. Όμως, όταν το 2005 η Village Voice αποφάσισε να διευρύνει την παρουσία της, αποκτώντας το site Backpage.com, η Goldman βρέθηκε μπλεγμένη σε αυτό που χαρακτηρίστηκε ως «το μεγαλύτερο φόρουμ σεξουαλικής διακίνησης ανήλικων κοριτσιών στις ΗΠΑ».
Το Backpage αποτελεί σήμερα τη μεγαλύτερη δύναμη στην αμερικανική αγορά των ροζ διαφημίσεων. Τα έσοδα από τις διαφημίσεις αυτές μόνο για τις πέντε μεγαλύτερες ιστοσελίδες του είδους, αγγίζουν τα 22 εκατ. δολάρια ετησίως. Αφότου το γνωστό site μικρών αγγελιών Craig’s List αποφάσισε να απαγορεύσει τις ροζ αγγελίες, το Backpage έσπευσε να εκμεταλλευτεί την κατάσταση. Σήμερα, ευθύνεται για το 70% των αγγελιών αυτού του τύπου που δημοσιεύονται στις ΗΠΑ. Μάλιστα, η εισαγγελία της Νέας Υόρκης διαπίστωσε ότι δέχεται ακόμα και αγγελίες για ανήλικα κορίτσια, τα οποία έχουν πέσει θύματα εκμετάλλευσης από κυκλώματα μαστροπείας.
«Για περισσότερα από έξι χρόνια, η Goldman κατείχε σημαντικό ποσοστό σε μία εταιρεία γνωστή για τους δεσμούς της με τη διακίνηση λευκής σαρκός, ενώ κατείχε και θέση στο διοικητικό της συμβούλιο για τέσσερα από αυτά τα χρόνια», αποκάλυψαν πριν από λίγες ημέρες οι New York Times.
Η ίδια η τράπεζα, πάντως, δηλώνει αθώα. Όπως έσπευσαν να ξεκαθαρίσουν οι εκπρόσωποί της, η Village Voice Media δεν είχε την παραμικρή σχέση με το Backpage το 2000, όταν έγινε η αρχική επένδυση. Αλλά και αργότερα, η διοίκηση της Goldman Sachs δεν είχε καμία επιρροή πάνω στη στρατηγική της εταιρείας, δηλώνουν, έστω και εάν στέλεχος της τράπεζας κατείχε για χρόνια μία θέση στο δ.σ. της.
Για να αποφύγει τα χειρότερα, η Goldman έσπευσε να ξεφορτωθεί όπως-όπως το 16% της Village Voice Media που κατείχε. Η ανακοίνωση για την πώληση του ποσοστού, που εκδόθηκε στα τέλη του Μαρτίου, ανέφερε ότι οι σχετικές διαπραγματεύσεις είχαν ξεκινήσει από το 2010, όταν η τράπεζα άρχισε να νιώθει άβολα με την κατεύθυνση της εταιρείας.
Ασφαλώς, η Goldman Sachs δεν αποτελεί την εξαίρεση σε έναν κόσμο αγγελικά πλασμένων επιχειρήσεων. Οι μεγαλύτερες εταιρείες του πλανήτη κρύβουν στα ντουλάπια τους σκελετούς, που συχνά-πυκνά βγαίνουν στο φως της δημοσιότητας.
Google. Ο Μεγάλος αδερφός σε βλέπει: Η διάσημη μηχανή αναζήτησης της Google αποτελεί πια αναπόσπαστο μέρος της καθημερινότητας εκατοντάδων εκατομμυρίων ανά τον πλανήτη. Πρόκειται για μια συνήθεια τόσο αυτονόητη για όλους μας, που κατέληξε να γίνει ακόμα και ρήμα. «Γκούγκλαρέ το!», λέμε κάθε φορά που αναζητούμε οποιαδήποτε πληροφορία. Αυτό που δεν γνωρίζουμε, είναι ότι κάθε φορά που χρησιμοποιούμε τη μηχανή αναζήτησης της Google, η εταιρεία αυτή μας «φακελώνει» με τρόπο που θυμίζει επικίνδυνα το «Μεγάλο Αδελφό».
Εν όψει των μεγάλων αλλαγών που έκανε από την 1η Μαρτίου, η Google είχε αρχίσει εδώ και καιρό να ζητά από όλους τους χρήστες των δημοφιλών υπηρεσιών της να δηλώσουν εάν αποδέχονται τη νέα πολιτική απορρήτου της. Σχεδόν όλοι πάτησαν μηχανικά το κουμπί της αποδοχής, αφού ελάχιστοι ήταν εκείνοι που μπήκαν στον κόπο να διαβάσουν το νομικό κείμενο των 2.200 λέξεων. Εάν ο καθένας από εμάς διάβαζε όλες τις πολιτικές απορρήτου που συναντά στις ιστοσελίδες που χρησιμοποιεί μέσα σε ένα χρόνο, θα έπρεπε να αφιερώσει στο βαρετό αυτό έργο 25 ολόκληρες μέρες!
Όμως αυτή η πολιτική απορρήτου της Google ήταν πολύ πιο σημαντική από ό,τι αντιλαμβάνεται ο μέσος «πελάτης» της εταιρείας, που είναι γνωστή για το ανεπίσημο σύνθημά της «Don’t be evil» («μην είσαι κακός»). Ουσιαστικά, αυτό που έκανε η εταιρεία ήταν να ενοποιήσει τις πολιτικές απορρήτου όλων των sites που λειτουργούν υπό την ομπρέλα της. Από την αλλαγή επηρεάζονται περισσότερες από 60 ιστοσελίδες, όπως η αναζήτηση της Google, το gmail, το Google Maps, το site κοινωνικής δικτύωσης Google+, το YouTube, το Picasa και το Android mobile. Πρακτικά, όποια πληροφορία δίνουμε σε καθένα από αυτά τα sites, κοινοποιείται σε όλα τα υπόλοιπα.
Αυτό σημαίνει ότι η επιλογή των βίντεο που βλέπουμε στο YouTube μπορεί να επηρεάσει τα αποτελέσματα που θα πάρουμε όταν κάνουμε μια αναζήτηση μέσω του Google. Σύντομα, η Google, η εταιρεία που δεν κάνει κακό, θα αποκτήσει μια τεράστια βάση δεδομένων με τις πιο προσωπικές μας πληροφορίες, από τις πολιτικές μας προτιμήσεις έως τις αρρώστιες για τις οποίες μπορεί να συμβουλευτήκαμε το ίντερνετ. Και το χειρότερο; Η εταιρεία δεν δίνει καμία επιλογή στο χρήστη να αποφύγει το ηλεκτρονικό του φακέλωμα. Μοναδική άμυνα που μπορεί κάποιος να έχει είναι να… κόψει τη συνήθεια του «γκουγκλαρίσματος».
IBM: Ο συνεργάτης του Χίτλερ: Πέρυσι το καλοκαίρι, η IBM γιόρτασε τα 100 χρόνια ζωής της. Πρόκειται για μια αξιοπερίεργη περίπτωση εταιρείας πληροφορικής που ζούσε από την εποχή που η τεχνολογία της πληροφορικής ήταν μάλλον… πρωτόγονη. Πραγματικά, στα πρώτα χρόνια της ζωής της, η IBM παρήγαγε ζυγαριές για κρέατα, μηχανές άλεσης του καφέ και ρολόγια που μετρούσαν τις βάρδιες στα εργοστάσια. Τα χρόνια εκείνα, η επιτυχία της στηρίχθηκε σε μια σπουδαία τεχνολογική εφεύρεση: Τις διάτρητες κάρτες.
Αυτές οι διάτρητες κάρτες έπαιξαν το δικό τους ρόλο στο πιο σκοτεινό κεφάλαιο όχι μόνο στην ιστορία της IBM, αλλά ενδεχομένως και στην παγκόσμια ιστορία. Η γερμανική θυγατρική της αμερικανικής εταιρείας προμήθευσε τον Χίτλερ με την τεχνολογία που συνετέλεσε αποφασιστικά στην τραγωδία του Ολοκαυτώματος.
Ουσιαστικά, οι πρωτόγονοι «υπολογιστές» της εποχής, τους οποίους είχε δημιουργήσει η IBM, χρησιμοποιούσαν τις διάτρητες κάρτες για να φτιάχνουν τεράστιες βάσεις δεδομένων. Πάνω σε αυτές τις μηχανές στηρίχθηκε το σύστημα απογραφής του ναζιστικού καθεστώτος. Σε αυτές τις βάσεις δεδομένων είχαν καταχωρηθεί τα στοιχεία εκατομμυρίων αιχμαλώτων, με βάση το θρήσκευμα, τον τόπο κράτησής τους, ακόμα και τον τρόπο με τον οποίον θα εκτελούνταν.
Πιστεύοντας ότι το διασυνοριακό εμπόριο συμβάλλει στην παγκόσμια ειρήνη, ο τότε επικεφαλής της IBM, Τόμας Γουάτσον, είχε συμφωνήσει να πουλήσει τα προϊόντα της εταιρείας στη Ναζιστική Γερμανία. Όταν πια κατάλαβε το λάθος του, ήταν αργά. Η IBM ουδέποτε απολογήθηκε επισήμως για τη συμβολή της στο Ολοκαύτωμα. Προφανώς η στρατηγική της είναι να παραμένει σιωπηλή, με την ελπίδα ότι το ζήτημα κάποτε θα ξεχαστεί.
Victoria’s Secret: Οι Άγγελοι εκμεταλλεύονται μικρά παιδιά: Οι επιδείξεις μόδας της Victoria’s Secret είναι πάντα ένα υπέρλαμπρο γεγονός. Τα φλας παίρνουν φωτιά μόλις οι «Άγγελοι» του παγκόσμιου κυρίαρχου στην αγορά των εσωρούχων πατήσουν το πόδι τους στην πασαρέλα. Αυτό που η εταιρεία φροντίζει να κρατά μακριά από τους προβολείς και τα φώτα, είναι το σκοτεινό μυστικό γύρω από τον τρόπο με τον οποίο παράγει το προϊόν που την έκανε γνωστή σε όλο τον κόσμο.
«Κατασκευασμένο με 20% οργανικά νήματα από τη Μπουργκίνα Φάσο», γράφουν κάποια από τα εσώρουχα της Victoria’s Secret. Πρόκειται για νήματα που υποτίθεται ότι παράγονται χωρίς χημικά και φυτοφάρμακα, ενώ φέρουν και τη σφραγίδα του fair trade. Δηλαδή, θεωρητικά, εγγυώνται ότι κατά την παραγωγή και πώληση της πρώτης ύλης εφαρμόστηκαν κοινωνικά και περιβαλλοντικά στάνταρ που προάγουν τη βιώσιμη ανάπτυξη στις χώρες του τρίτου κόσμου.
Η αλήθεια, όπως την αποκάλυψε εκτενής έρευνα του Bloomberg είναι πολύ διαφορετική. Πίσω από κάθε εσώρουχο που φορά στην πασαρέλα ένας από τους Αγγέλους της Victoria’s Secret, κρύβονται εκατοντάδες παιδιά όπως η 12χρονη Κλαρίς, στη Μπουργκίνα Φάσο, που αναγκάζονται να δουλεύουν για ατέλειωτες ώρες και υπό πολύ σκληρές συνθήκες, στις φυτείες του βαμβακιού. [6]
Η παιδική εργασία δεν αποτελεί, βέβαια, μια νέα πληγή για τη Μπουργκίνα Φάσο. Όμως, οι εταιρείες, όπως η Victoria’s Secret, που είναι διατεθειμένες να πληρώσουν ακριβότερα για μια σοδειά, εφόσον αυτή έχει πιστοποιηθεί ως οργανική και fair trade, δημιουργούν πρόσθετα κίνητρα για την εκμετάλλευση των παιδιών από τους γαιοκτήμονες.
Το 2009, η εταιρεία κυκλοφόρησε μια ειδική γραμμή εσωρούχων, κατασκευασμένη, όπως δηλώνει, από βαμβάκι που καλλιεργήθηκε χωρίς φυτοφάρμακα και ποτίστηκε 100% με βρόχινο νερό. «Καλό για τις γυναίκες. Καλό για τα παιδιά που εξαρτώνται από αυτές», έγραφε το συνοδευτικό βιβλιαράκι. Αυτό που δεν διαφημίζει η Victoria’s Secret είναι ότι το βαμβάκι αυτό φυτεύτηκε από μικρά παιδιά, που αντί να πηγαίνουν στο σχολείο δουλεύουν στα χωράφια από τα ξημερώματα.
Apple: iPhones φτιαγμένα σε σύγχρονα κάτεργα: Κάθε φορά που η Apple κυκλοφορεί στην αγορά ένα νέο μοντέλο του iPhone ή του iPad, φανατικοί θαυμαστές της κατασκηνώνουν από βραδύς έξω από τα καταστήματα, για να είναι οι πρώτοι που θα κρατήσουν στα χέρια τους το νέο θαύμα της εταιρείας του Στιβ Τζομπς. Οι περισσότεροι από αυτούς δεν θέλουν να γνωρίζουν τις συνθήκες εργασίας κάτω από τις οποίες φτιάχτηκε το νέο τους απόκτημα. Έπειτα από τα όσα είδαν το φως της δημοσιότητας τα τελευταία χρόνια, πολλοί είναι εκείνοι που γνωρίζουν, αλλά προτιμούν να μην το σκέφτονται.
«Δούλεψε σκληρά στη δουλειά σου σήμερα, για να μην χρειαστεί να δουλέψεις σκληρά ψάχνοντας για δουλειά αύριο». Τα πανό που είναι κρεμασμένα μέσα στο εργοστάσιο της κινεζικής Foxconn, όπου απασχολούνται 120.000 άτομα, είναι μια σαφής προειδοποίηση. Όμως οι εργαζόμενοι της Foxconn, του μεγαλύτερου εξαγωγέα της Κίνας και ενός εκ των μεγαλύτερων εργοδοτών της χώρας (που απασχολεί συνολικά 1,2 εκατ. εργάτες), δουλεύουν πραγματικά σκληρά.
Συνήθως περνούν 12 ώρες την ημέρα, έξι μέρες την εβδομάδα όρθιοι, κατασκευάζοντας τα δημοφιλέστερα ηλεκτρονικά είδη για τις εταιρείες κολοσσούς της Δύσης. Κάποιες φορές δουλεύουν δύο συνεχόμενες βάρδιες, ή επτά ημέρες την εβδομάδα. Τις υπόλοιπες ώρες τους τις περνούν στους κοιτώνες της Foxconn, όπου συχνά, 20 άτομα μένουν μέσα σε ένα διαμέρισμα με τρία υπνοδωμάτια.
Η εξαντλητική εργασία, οι χαμηλές αμοιβές, οι ασφυκτικές πιέσεις για ολοένα καλύτερη παραγωγικότητα αλλά και η μονότονη, χωρίς νόημα ζωή τους, οδήγησαν δεκάδες υπαλλήλους της Foxconn στην αυτοκτονία. Με αποτέλεσμα οι καταναλωτές της Δύσης να δουν τις άθλιες εργασιακές συνθήκες που επικρατούν στα εργοστάσιά της, στα πρωτοσέλιδα του διεθνούς οικονομικού Τύπου. Το πολυσέλιδο ρεπορτάζ των New York Times, που περιέγραφε τις απάνθρωπες συνθήκες κάτω από τις οποίες κατασκευάζεται ένα iPad, υπήρξε ένα τεράστιο πλήγμα για τη δημόσια εικόνα της Apple.
Και ενώ η εταιρεία δηλώνει ότι παίρνει πολύ στα σοβαρά τις καταγγελίες για τις εργασιακές συνθήκες που επικρατούν στα εργοστάσια που φτιάχνουν τα προϊόντα της, η πραγματικότητα είναι μάλλον πιο κυνική. Η Apple δεν έχει την πολυτέλεια να «κόψει» τη Foxconn από προμηθευτή της, αφού κανένα άλλο εργοστάσιο στον κόσμο δεν μπορεί να παράξει τέτοιες ποσότητες προϊόντων σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα.
Υπέροχος πλανήτης για να ζήσεις εσύ και τα παιδιά σου !

Η ψευδαίσθηση της αλήθειας


Ο Ουμπέρτο Έκο, η δημοσιογραφία και η τηλεόραση των τελευταίων ημερών.
Αν δεχτούμε ότι ακόμη και ο τόνος της φωνής του εκφωνητή παίζει σπουδαίο επικοινωνιακό ρόλο δίνοντας έμφαση σε μια συγκεκριμένη ειδησεογραφική οπτική, αντιλαμβανόμαστε ότι τα περιθώρια ανάμεσα σ’ αυτό που λέμε είδηση και σχόλιο είναι όχι δυσδιάκριτα, αλλά αξεδιάλυτα. Ο Ουμπέρτο Έκο στο κείμενό του «Η Ψευδαίσθηση της Αλήθειας» είναι κατηγορηματικός: «Η υπόθεση της αντικειμενικότητας αποτελεί μέρος της “ιδεολογίας” της σύγχρονης δημοσιογραφίας, αλλά πρέπει να είναι σαφές ότι πρόκειται ακριβώς για μια “ιδεολογική” σκοπιά» και συνεχίζει:
«Λέγοντας “ιδεολογική” σκοπιά, θέλω να πω ότι πρόκειται για θεωρητική υπερδομή κατασκευασμένη για να καλύψει άλλα πράγματα» για να ολοκληρώσει: «… επομένως το να μιλάει κανείς για το μύθο της αντικειμενικότητας δε σημαίνει ότι κάνει “ψευδοφιλοσοφικές έρευνες”, αλλά ακριβώς το αντίθετο: σημαίνει ότι καταγγέλλει μια ψευδοφιλοσοφική θεωρία, δηλαδή τον ιδεολογικό μύθο της αντικειμενικότητας».
Όμως, η απόρριψη της αντικειμενικότητας στη δημοσιογραφία, ως ψευδοέννοια, δε συνεπάγεται ούτε την κατάργηση της δημοσιογραφικής επικοινωνίας με το κοινό, ούτε την απαξίωση της δημοσιογραφικής εντιμότητας, ούτε – πολύ περισσότερο – την ακύρωση του δημοσιογραφικού καθήκοντος, αλλά την περαιτέρω ανάδειξη της σημασίας της ενημέρωσης, που, ως ξεκάθαρη δημοσιογραφική παρέμβαση, οφείλει να αναπροσαρμοστεί κάτω από τα νέα δεδομένα, τα δεδομένα της ομολογούμενης υποκειμενικότητας.
Γιατί η έννοια του αντικειμενικού, δημοσιογραφικά τουλάχιστον, εμπεριέχει την έννοια της αυθεντίας ή αλλιώς της αδιαπραγμάτευτης αλήθειας, που μόνο ως καθηλωτικός μηχανισμός μπορεί να λειτουργήσει μετατρέποντας την ειδησεογραφική παρουσίαση σε τρόπο πειθούς, δηλαδή μεθοδευμένη χειραγώγηση.
Η κατάρρευση της δημοσιογραφικής αντικειμενικότητας γίνεται από τον Έκο απολύτως ανεπιτήδευτα, θα λέγαμε σαν κάτι αδιαπραγμάτευτα φυσικό, στα όρια του αυτονόητου. Η επιλογή των ειδήσεων που θα προβληθούν «και είναι μοιραίο, γιατί μια εφημερίδα δεν μπορεί να περιλάβει το σύμπαν» είναι μόνο η αφετηρία της αναπόφευκτης υποκειμενικότητας. Με τι κριτήρια θα γίνουν οι επιλογές των ειδήσεων; Ποια θα είναι η σειρά τους; Πόσος χρόνος ή χώρος θα αφιερωθεί σε κάθε είδηση; Αν μιλάμε για εφημερίδα, σε ποια σελίδα θα τοποθετηθεί η είδηση; Αν μιλάμε για τηλεόραση, ποιες ειδήσεις θα περάσουν με μικρά γράμματα από το κάτω μέρος της οθόνης;
Αν δεχτούμε ότι ακόμη και ο τόνος της φωνής του εκφωνητή παίζει σπουδαίο επικοινωνιακό ρόλο δίνοντας έμφαση σε μια συγκεκριμένη ειδησεογραφική οπτική, αντιλαμβανόμαστε ότι τα περιθώρια ανάμεσα σ’ αυτό που λέμε είδηση και σχόλιο είναι όχι δυσδιάκριτα, αλλά αξεδιάλυτα. Φυσικά, η προτεραιότητα των ειδήσεων βασίζεται σε κάποιες σταθερές και δε χρειάζεται να αναλύσουμε ούτε την εγγύτητα, ούτε την επικαιρότητα, ούτε τη σπανιότητα, ούτε τίποτε από όλα αυτά που καθορίζουν τις δημοσιογραφικές επιλογές και που θεωρούνται δεδομένα.
Οι ξεκάθαρα πολιτικές (και κομματικές) προτιμήσεις εφημερίδων και τηλεοπτικών σταθμών, που πληρούν απόλυτα τους κανόνες περί εγγύτητας, σπανιότητας κτλ, είναι η πιο ξεκάθαρη απόδειξη ότι η είδηση δεν αφορά το επικοινωνιακό πλαίσιο μιας ανακοίνωσης – που κι αυτή μπορεί να έχει σαφείς υποκειμενισμούς – αλλά μιας ολόκληρης παρουσίασης, που, τηλεοπτικά τουλάχιστον, παίρνει διαστάσεις δημόσιου θεάματος.
Το γεγονός ότι οι δημοσιογράφοι μιλούν περισσότερο από όλους τους καλεσμένους ή ότι διακόπτουν επιλεκτικά τους ομιλητές, αποδεικνύει ότι δεν είναι διεκπεραιωτές, αλλά καθοδηγητές της συζήτησης. Υπό αυτούς τους όρους (χωρίς να συνυπολογίσουμε τις περίεργες κοσμικές συναντήσεις απόλυτης εγκαρδιότητας μεταξύ πολιτικών, επιχειρηματιών των ΜΜΕ και δημοσιογράφων) είναι μάλλον αστείο να μιλάμε για αντικειμενικότητα.
Βέβαια, χωρίς να αναφερόμαστε σε περιπτώσεις διαπλοκής, όχι μόνο δεν είναι κακό να εκφράζει ο δημοσιογράφος την αναπόφευκτη υποκειμενικότητά του, αλλά ως ένα βαθμό ίσως είναι και θεμιτό, αφού μόνο το πρίσμα της υποκειμενικής παρουσίασης – ανάλυσης είναι που εξασφαλίζει αυτό που ονομάζουμε πλουραλισμό στην ενημέρωση: «Ο δημοσιογράφος δεν έχει το χρέος να είναι αντικειμενικός. Έχει το χρέος να παίζει το ρόλο του μάρτυρα. Πρέπει να λέει ό,τι ξέρει και πρέπει (αφού, για παράδειγμα, εκθέσει τις απόψεις και των δυο μερών που έχουν εμπλακεί σε μια διαμάχη) να λέει ποια είναι η δική του γνώμη».
Η συνείδηση – από την πλευρά του κοινού – της δημοσιογραφικής υποκειμενικότητας είναι η απαρχή της δικής του κρίσης. Η λειτουργία της δημοσιογραφίας ως αφετηρία κι όχι ως καταστάλαγμα σκέψης είναι η συμμετοχική ενημέρωση, δηλαδή η ενημέρωση που λειτουργεί συνειδητά ως βάση του προβληματισμού κι αυτό δεν έχει καμία σχέση με την επιβολή που πρέπει να επιτευχθεί με φωνές και τηλεοπτικούς τσαμπουκάδες. Η επίκληση της αντικειμενικότητας, είναι η επίκληση της δεδομένης προσωπικής υπεροχής που εκμηδενίζει όλες τις αντιστάσεις.
Ο έσχατος λαϊκισμός που εξασφαλίζει την παθητικότητα: «Ενάντια σ’ αυτή την ιδεολογία πρέπει να αγωνιστεί η δημοσιογραφία, αν θέλει να είναι δημοκρατική δημοσιογραφία. Δηλαδή, κατά τη γνώμη μου, το καθήκον του δημοσιογράφου δεν είναι να πείσει τον αναγνώστη ότι αυτός λέει την αλήθεια, αλλά να τον προειδοποιήσει ότι αυτός λέει τη “δική του” αλήθεια. Ότι υπάρχουν όμως κι άλλες».
Το γεγονός ότι οι δημοσιογράφοι μιλούν περισσότερο από όλους τους καλεσμένους ή ότι διακόπτουν επιλεκτικά τους ομιλητές, αποδεικνύει ότι δεν είναι διεκπεραιωτές, αλλά καθοδηγητές της συζήτησης.
Τις τελευταίες μέρες παρακολουθούμε ίσως τις πιο ένδοξες στιγμές της δημόσιας τηλεόρασης από δημοσιογραφική άποψη. Σοβαρές ειδήσεις, ελεύθερη έκφραση, καμία προσπάθεια συσκότισης. Θέματα που αφορούν πραγματικά την κοινωνία (όπως τα μεταλλεία χρυσού στη Χαλκιδική) βρίσκονται σε πρώτο πλάνο από την αφάνεια που ήταν μέχρι τώρα.
Ίσως η καλύτερη τηλεόραση που είδαμε ποτέ και σίγουρα η πραγματική δημόσια τηλεόραση που θα έπρεπε να έχουμε. Το θέμα της αντικειμενικής δημοσιογραφίας στην πολύ υψηλής ποιότητας δημόσια τηλεόραση των τελευταίων ημερών κρίνεται μάλλον άστοχο – έως γελοίο, αφού το να ζητά κανείς αντικειμενικότητα από ανθρώπους που διεκδικούν να μη χάσουν τη δουλειά τους είναι προφανής παραλογισμός.
Οι δημοσιογράφοι της δημόσιας τηλεόρασης δεν έχουν πια καμία ανάγκη επίκλησης του αντικειμενικού, καθώς δεν έχουν τίποτα να χάσουν. Η μεταβολή της ποιότητας της δημοσιογραφίας της δημόσιας τηλεόρασης από τη μια μέρα στην άλλη έγκειται σε ένα και μοναδικό παράγοντα. Την αποτίναξη οποιασδήποτε άνωθεν επιρροής. Η κατ’ επέκταση απαλλαγή από οποιαδήποτε επίφαση αντικειμενικότητας όχι μόνο δεν συνέβαλε αρνητικά, αλλά έφερε στο φως τις αληθινές διαστάσεις της δημοσιογραφίας.
Η εντιμότητα της δηλωμένα υποκειμενικής γνώμης, που δεν άγεται και φέρεται και που διατηρεί την αξιοπρέπεια της προσωπικής έκθεσης στα γεγονότα όχι μόνο δεν αλλοιώνει την είδηση ή δεν συμβάλλει στη χειραγώγηση κτλ, αλλά εκμηδενίζει όλες τις πιθανότητες εξαπάτησης, αφού καθιστά σαφές ότι εκθέτει υποκειμενικές απόψεις που χρήζουν προσωπικής κριτικής. Η συμφωνία ή διαφωνία είναι απόλυτη ευθύνη του θεατή.
Η μοναδική προϋπόθεση είναι η τιμιότητα της διαμορφωμένης υποκειμενικότητας, που δεν αποσκοπεί στην εξυπηρέτηση άνωθεν ή προσωπικών συμφερόντων, που είναι δηλαδή απαλλαγμένη από όλες τις σκοπιμότητες (και η διεκδίκηση εργασίας από τους υπαλλήλους της δημόσιας τηλεόρασης δεν συγκαταλέγεται ούτε στις σκοπιμότητες, ούτε στα συμφέροντα), αφού μόνο έτσι ματαιώνεται κάθε διάθεση επιβολής μέσω της δήθεν αντικειμενικότητας.
Κι αν πολλοί ισχυρίζονται ότι η δημόσια τηλεόραση είναι εξ’ ορισμού ανελεύθερη από τις παρεμβάσεις της εκάστοτε εξουσίας, η ιδιωτική δεν είναι καθόλου απαλλαγμένη από παρόμοιες παρεμβάσεις που κινούνται ανάμεσα σε κατασκευαστικές εταιρείες και περίπλοκα οικονομικά συμφέροντα. Κι αν η χρηματοδότηση της δημόσιας τηλεόρασης από το κράτος δημιουργεί σχέσεις; εξάρτησης, τα κρατικοδίαιτα ιδιωτικά κανάλια που αποδεικνύονται ακριβότερα για τον πολίτη και που λειτουργούν με ξεκάθαρη πολιτική ανοχή, αφού επί της ουσίας είναι παράνομα, δεν μπορούν να θεωρούνται απαλλαγμένα από τέτοιες εξαρτήσεις.
Η διαφορά είναι ότι η δημόσια τηλεόραση μπορεί να διεκδικήσει ανεξαρτησία με νομοθετική ρύθμιση που να εξασφαλίζει την αποφυγή οποιασδήποτε πολιτικής παρέμβασης, ενώ τα ιδιωτικά κανάλια προφανώς δεν μπορούν να απαλλαχτούν από τα συμφέροντα των ιδιοκτητών τους. Ο πόλεμος με τις συχνότητες που έρχεται τώρα στην επιφάνεια δεν είναι παρά πόλεμος κυριαρχίας στο τηλεοπτικό τοπίο και η μάχη της τηλεοπτικής επιβολής δεν είναι παρά μάχη συμφερόντων.
Αν δεν ξεκαθαριστούν θεσμικά τα ζητήματα λειτουργίας της τηλεόρασης, τότε η μάχη αυτή θα μαίνεται ανεξέλεγκτα και το ανεξέλεγκτο επιφέρει το δίκιο του ισχυρού. Υπό αυτούς τους όρους, οι στρατευμένα επιβαλλόμενες απόψεις γίνονται αναγκαστικά καθεστώς και η επίκληση της αντικειμενικότητας, από κούφια έννοια, γίνεται επικίνδυνη πρακτική προώθησης ιδεολογημάτων. Ή, για το πούμε απλούστερα, όταν ακούμε για πολλή αντικειμενικότητα, όχι μόνο πρέπει να έχουμε μικρό καλάθι, αλλά να ψάχνουμε και το λάκκο στη φάβα.
***
Το κείμενο «η ψευδαίσθηση της αλήθειας» βρίσκεται στο βιβλίο του Ουμπέρτο Έκο «Η Σημειολογία στην καθημερινή Ζωή»

edwhellas.gr

Μάθημα… διαπραγμάτευσης από το Γεώργιο Καραϊσκάκη!

Στις 23 Απριλίου 1827 άφησε την τελευταία του πνοή ο Γεώργιος Καραϊσκάκης. Ηγετική μορφή της Επανάστασης του 1821. Έχει διατυπωθεί η άποψη ότι ο θάνατος του Καραϊσκάκη οφειλόταν σε δολοφονική ενέργεια είτε με υποκίνηση των Άγγλων, που ήθελαν τον περιορισμό της Επανάστασης στην Πελοπόννησο. 
Την 1η Ιουλίου του 1823, ο Καραϊσκάκης έλαβε από το Μαχμούτ πασά την παρακάτω επιστολή- τελεσίγραφο: 
«Με λέγουν Μαχμούτ πασιά Σκόδρα. Είμαι πιστός, είμαι τίμιος. Το στράτευμά μου το περισσότερον σύγκειται από χριστιανούς. Εδιορίσθην από τον Σουλτάνον να ησυχάσω τους λαούς. Δεν θέλω να χύσω αίμα. Μη γένοιτο. Όποιος θέλει να είναι με εμένα, πρέπει να είναι πλησίον μου. Όποιος δεν θέλει ας καρτερεί τον πόλεμό μου. Δέκα πέντε ημέραις σας δίδω καιρόν να σκεφτείτε».
Ο Καραϊσκάκης, γνωστός για την αθυροστομία του, απάντησε με άλλη επιστολή: 
«Μου γράφεις ένα μπουγιουρντί, λέγεις να προσκυνήσω κι εγώ, πασά μου, ρώτησα τον πούτζον μου τον ίδιον κι αυτός μου αποκρίθηκε να μην σε προσκυνήσω κι αν έρθεις κατ’ επάνω μου, ευθύς να πολεμήσω»! 

imerodromos.gr

FT: "Οι δανειστές θέλουν να εκβιάσουν την Ελλάδα με λύση a la Κύπρος"


Σύμφωνα με τους Financial Times οι δανειστές ετοιμάζονται να εκβιάσουν την Ελλάδα με λύση a la Κύπρος. Η εφημερίδα επικαλούμενη μάλιστα πηγές από τις Βρυξέλλες αναφέρει πώς στο πλαίσιο αυτό κινείται και η δημόσια στήριξη του Βόλφγκανγκ Σόιμπλε στην ιδέα της διεξαγωγής ενός δημοψηφίσματος στην Ελλάδα. 
Ωστόσο, σημειώνουν οι FT, έτερος αξιωματούχος που εμπλέκεται στις διαπραγματεύσεις σημείωνε ότι η προσέγγιση «take it or leave it» είναι μια από αυτές που συζητώνται ανεπίσημα ως μια λύση για να επιτευχθεί συμφωνία.
Στο ίδιο δημοσίευμα αναφέρεται ότι η Ελλάδα βρέθηκε ένα βήμα πριν την χρεοκοπία αυτή τη βδομάδα, καθώς έπρεπε να καταβάλλει το ποσό των 750 εκατ. ευρώ προς το ΔΝΤ. Το γράμμα του Έλληνα πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα προς την επικεφαλής του ΔΝΤ Κριστίν Λαγκάρντ περιέγραφε ακριβώς την κατάσταση στην οποία βρίσκεται η χώρα σχολιάζουν σε δημοσίευμά τους οι Financial Times.
Τελικά, η Ελλάδα τα κατάφερε και πλήρωσε το ποσό χωρίς εξωτερική βοήθεια αλλά με ένα παράδοξο τρόπο, χρησιμοποιώντας κονδύλια ελληνικού λογαριασμού έκτακτης ανάγκης του ΔΝΤ.
Σύμφωνα με το δημοσίευμα, ο Αλέξης Τσίπρας είχε ενημερώσει την Κριστίν Λαγκάρντ, ότι η χώρα δεν έχει τη δυνατότητα να καταβάλει τη δόση, και πως θα αθετήσει την πληρωμή αν δεν υπάρξει ευρωπαϊκή βοήθεια, δηλαδή αν δεν υπάρξει αύξηση από την ΕΚΤ στο όριο έκδοσης εντόκων γραμματίων από την ελληνική κυβέρνηση.
Το περιεχόμενο της επιστολής αυτής του κ. Τσίπρα αποκαλύφθηκαν από την κα Λαγκάρντ, στη συνεδρίαση κεκλεισμένων των θυρών του διοικητικού συμβουλίου του ταμείου, την Πέμπτη επισημαίνει ο αρθρογράφος που παραθέτει στην συνέχεια τις επόμενες οικονομικές υποχρεώσεις της Ελλάδας.
Συγκεκριμένα, αναφέρει ότι η επόμενη δόση του ΔΝΤ, ύψους 300 εκατ. ευρώ, πρέπει να καταβληθεί στις 5 Ιουνίου, ενώ η Ελλάδα παραμένει ακόμα στη διαδικασία των διαπραγματεύσεων με τους εταίρους για την εξασφάλιση της χρηματοδότησης, ύψους 7,2 δισ. ευρώ. Ωστόσο, ο Πολ Τόμσεν αρμόδιος του ΔΝΤ για την Ελλάδα, προειδοποίησε ότι το Ταμείο είναι έτοιμο να εγκαταλείψει το πρόγραμμα και να αποσύρει τα 3,6 δισ. ευρώ, που του αντιστοιχούν, καθώς εκτιμά ότι οι διαπραγματεύσεις με την Ελλάδα για τις μεταρρυθμίσεις δεν οδηγούν πουθενά, προσθέτουν οι FT.
Μάλιστα, ο Πολ Τόμσεν, προειδοποίησε ότι το Ταμείο παραμένει ευέλικτο ως προς τις μεταρρυθμίσεις, υποστηρίζοντας, ωστόσο, ότι η αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους είναι απαραίτητη.
defencenet.gr

CIGI: Αφαίρεση εθνικής κυριαρχίας σ’ όσους δεν πληρώνουν το ΔΝΤ | Ατζέντα 21

Να αφαιρείται η εθνική κυριαρχία σε όσες χώρες αθετούν τις πληρωμές της προς τους δανειστές, προτείνει ο James M. Boughton του International Governance Innovation (CIGI)

Πρόταση για αφαίρεση της εθνικής κυριαρχίας μιας χώρας που αθετεί τις πληρωμές της στους δανειστές περιέχει το έγγραφο που απευθύνει στο ΔΝΤ ο James M. Boughton, που διετέλεσε υψηλόβαθμο στέλεχος του Ταμείου από το 1981 έως το 2012, με το οποίο γίνεται ανάλυση για το ποιος αναλαμβάνει στην περίπτωση που ένα κράτος δεν μπορεί να πληρώσει τις υποχρεώσεις του. Το έγγραφο συντάχθηκε τον Απρίλιο του 2015.
Η διαχείριση της χρηματοπιστωτικής κρίσης του 2010 στην Ελλάδα αποκάλυψε ένα σημαντικό κενό στο διεθνές χρηματοπιστωτικό σύστημα αναφέρει ο James M. Boughton διαπιστώνοντας ότι κανένα ίδρυμα δε μπορεί να είναι πλέον αδιαμφισβήτητα επικεφαλής σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο.
Κατά συνέπεια, είναι ανοιχτό το ενδεχόμενο κυριαρχίας στενών συμφερόντων επί του παγκόσμιου κοινού συμφέροντος, διαπιστώνει στην εισηγητική του έκθεση ο συντάκτης του εγγράφου James M. Boughton.
Μια αναδρομή στην μεταπολεμική ιστορία αποδεικνύει ότι το πρόβλημα αυτό ενισχύεται προοδευτικά από τη δεκαετία του ’70 και έγινε πολύ μεγαλύτερο στα μέσα της δεκαετίας του ’90.
Για την αντιμετώπιση του προβλήματος αυτού, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο θα πρέπει να αναπτύξει μια αποτελεσματική στρατηγική για τη μείωση των ευκαιριών οι πιστώτριες χώρες να παρεμβαίνουν στις αποφάσεις σχετικά με το πώς θα πρέπει να επιλυθούν οι κρίσεις αναφέρει στη συνέχεια ο James M. Boughton.

Όλο το έγγραφο του James M. Boughton

Τι είναι το CIGI



  • Το Κέντρο για τη Διεθνή Διακυβέρνηση Καινοτομίας (CIGI) είναι μια ανεξάρτητη, μη κομματική δεξαμενή σκέψης που επικεντρώνεται στην Παγκόσμια Διακυβέρνηση. Στελεώνεται και καθοδηγείται από έμπειρους επαγγελματίες και διακεκριμένους ακαδημαϊκούς και παράγει ιδέες για τρόπους επιβολής και βελτιώσεις της διακυβέρνησης. Κατέχει ενεργό ατζέντα με έρευνες , εκδηλώσεις και εκδόσεις  ΚΑΙ περιλαμβάνει συνεργασία με την πολιτική, επιχειρηματική και ακαδημαϊκή κοινότητα σε όλο τον κόσμο.
  • Τα ερευνητικά του προγράμματα CIGI εστιάζονται στα εξής: την παγκόσμια οικονομία, την παγκόσμια ασφάλεια, την πολιτική και το διεθνές δίκαιο . Ιδρύθηκε το 2001, και συνεργάζεται με διάφορα ερευνητικούς συνεργάτες και με… «ευγνωμοσύνη» αναγνωρίζει την υποστήριξη από έναν αριθμό εταίρων χρηματοδότησης, ιδίως την κυβέρνηση του Καναδά και την κυβέρνηση του Οντάριο.
  • Στα “οράματα και πιστεύω” του, το CIGI προσπαθεί να ηγηθεί των δεξαμενών σκέψης του κόσμου σχετικά με την παγκόσμια διακυβέρνηση, να χτίσει γέφυρες από τη γνώση στην εξουσία, με ηγετική θέση στην έρευνα και την ανάλυση, και να επηρεάσει τους φορείς χάραξης “καινοτόμου” πολιτικής. Πιστεύει ότι η βελτίωση της παγκόσμιας διακυβέρνησης μπορεί να βελτιώσει τις ζωές των ανθρώπων παντού, από την αύξηση της ευημερίας, διασφαλίζοντας την παγκόσμια αειφορία, την αντιμετώπιση της ανισότητας και της προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και την προώθηση ενός ασφαλέστερου κόσμου.
nea.allnewz.gr

Μυστήρια στο βυθό: Τα θαλάσσια πλάσματα που δεν έχουν καν όνομα (vid)


Μια ομάδα επιστημόνων από τις ΗΠΑ αποφάσισε να εξερευνήσει το βυθό της θαλάσσιας περιοχής του Πουέρτο Ρίκο, για να ανακαλύψει τα μυστήρια πλάσμα που δεν έχει ξαναδεί το ανθρώπινο μάτι.
Έτσι, έστειλαν σε βάθος περίπου 6.000 μέτρων ένα ρομπότ, που κατέγραψε την άγνωστη πραγματικότητα από τη ζωή στον σκοτεινό βυθό.
Τα αποτελέσματα της έρευνας ήταν εντυπωσιακά, καθώς ούτε οι ειδικοί στο είδος των μαλακίων και των ψαριών δεν γνώριζαν τα πλάσματα που εμφανίζονταν στο βίντεο.
Η αποστολή διήρκεσε αρκετές ημέρες και σε αυτή έλαβαν μέρος περίπου 15 επιστήμονες που παρατήρησαν περισσότερα από 150 είδη ψαριών, μαλακίων και άλλων ειδών.
ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ:

defencenet.gr

Κυριακή 17 Μαΐου 2015

Οι Γερμανοί ετοιμάζουν το κώνειο και ο Στουρνάρας και η γαλαζοπράσινη παρέα του, το σερβίρουν και πέρνουν τα μπουρμπουάρ τους...


Καταπέλτης ήταν εναντίον του διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδoς Γιάννη Στουρνάρα ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ Θανάσης Πετράκος. «Θα έπρεπε για λόγους ευθιξίας να είχε παραιτηθεί» δήλωσε μιλώντας στο ραδιόφωνο του Άλφα. Βαθιά είναι νυχτωμένος! Να παραιτηθεί –και μάλιστα για λόγους «ευθιξίας»– ο Στουρνάρας! Μα ο μνημονιακός πρώην υπουργός Οικονομικών του Σαμαρά τοποθετήθηκε στη θέση που έχει λίγο προτού απομακρυνθεί από την εξουσία η κατάπτυστη κυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου ακριβώς για υπονομεύει συστηματικά την επερχόμενη κυβέρνηση Τσίπρα δρώντας ως τυφλό όργανο της γερμανικής Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας! Είναι δυνατόν, λοιπόν, να παραιτηθεί ο Στουρνάρας;

Αποστολή του από την καγκελαρία του Βερολίνου, από την ελληνική ολιγαρχία και από ΝΔ-ΠΑΣΟΚ είναι να συμβάλει με τη δράση του στην ανατροπή της κυβέρνησης Τσίπρα και όχι να παραιτηθεί ο ίδιος προτού ολοκληρώσει το καθήκον που του ανέθεσαν. «Υπάρχει πρόβλημα με τον Γιάννη Στουρνάρα, καθώς φαίνεται να υποσκάπτει τις διαπραγματεύσεις της χώρας και να λειτουργεί ως πολιτικός αντίπαλος» δήλωσε και ο άλλος κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ, ο Νίκος Φίλης, μιλώντας στο Κόκκινο. «Δεν είναι δυνατόν ο αρχιτραπεζίτης της χώρας, στο πλαίσιο αυτών των σκληρών διαπραγματεύσεων, να υπονομεύει ουσιαστικά την κυβέρνηση λειτουργώντας ως αντιπολίτευση» πρόσθεσε. Εκείνος όμως που ήταν «τούρμπο» εναντίον του Στουρνάρα –και μάλιστα από το βήμα της Βουλής– ήταν ο υπουργός Παραγωγικής Ανασυγκρότησης Παναγιώτης Λαφαζάνης. «Όλα τα εγκλήματα που έγιναν θα εξιχνιαστούν και θα αποδοθούν ευθύνες […] Θα αποδοθούν ευθύνες και πολιτικές και ποινικές» διακήρυξε ο υπουργός του ΣΥΡΙΖΑ και συνέχισε απευθυνόμενος ρητορικά προς τον Στουρνάρα: «Το έγκλημα που κάνατε δεν το έχει ξεχάσει κανείς […] Το έγκλημα της πώλησης της ΑΤΕ […] Ο μέγας Γιάννης Στουρνάρας, ο ανεξάρτητος διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος, ως υπουργός συμμετείχε στο σκάνδαλο της ΑΤΕ […] Εμείς καταγγείλαμε τότε τον υπουργό Οικονομικών Γιάννη Στουρνάρα για το έγκλημα αυτό».

Ο Γ. Στουρνάρας έβγαλε επίσης ως υπουργός Οικονομικών και δήθεν μη βιώσιμο το Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο. «Μέσα σε ένα βράδυ το Δημόσιο έχασε 13 δισ. ευρώ» υποστήριξε ο Π. Λαφαζάνης. Δίκιο έχουν σε όλες τις κατηγορίες κατά του Στουρνάρα οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ. Γιατί όμως υπήρξε ξαφνικά αυτή η ανάφλεξη στις σχέσεις κυβέρνησης-Στουρνάρα; Μέχρι πρότινος ήταν πρόδηλη η προσπάθεια του Αλέξη Τσίπρα να προσεταιριστεί το διοικητή της ΤτΕ, με τον οποίο είχε άλλωστε και επίσημη συνάντηση. Τι συνέβη στο μεταξύ; Οφείλεται άραγε μόνο στην υπονομευτική ηλεκτρονική επιστολή που εστάλη από το Γραφείο Τύπου της ΤτΕ σε δημοσιογράφους υποστηρικτές της προηγούμενης κυβέρνησης Σαμαρά-Βενιζέλου; Φυσικά οφείλεται και σε αυτό αλλά όχι μόνο, ούτε κυρίως. Στην κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ είναι πλέον όλοι έξαλλοι εναντίον του Στουρνάρα από τη στιγμή που έμαθαν ότι η Κριστίν Λαγκάρντ, η επικεφαλής του ΔΝΤ, αποκάλυψε στην κυβέρνηση Τσίπρα την ύπαρξη στην Τράπεζα της Ελλάδος λογαριασμού του ΔΝΤ, με τα λεφτά του οποίου θα μπορούσε η Αθήνα να πληρώσει στις 12 Μαΐου τη δόση προς το ΔΝΤ! Την ύπαρξη αυτού του λογαριασμού ο Στουρνάρας την είχε αποκρύψει από την κυβέρνηση! Το «μαρτύρησε» μόλις πριν από μία εβδομάδα, όταν πληροφορήθηκε ότι η κυβέρνηση έχει ήδη μάθει για την ύπαρξη αυτού του λογαριασμού και μάλιστα από την ίδια τη Λαγκάρντ!

«Πρέπει να πω ότι την πρώτη ενημέρωση δεν την είχαμε από την Ελλάδα, [η ύπαρξη του λογαριασμού] αναφέρθηκε πρώτη φορά τον Απρίλιο από την κυρία Λαγκάρντ» αποκάλυψε μιλώντας στο ραδιοσταθμό Αθήνα 9,84 ο πρώην γραμματέας και νυν βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Δημήτρης Βίτσας. Ο λογαριασμός αυτός, ο οποίος υπάρχει εδώ και… σαράντα (!) χρόνια και το ποσό των χρημάτων που περιέχει καθορίζεται από το ίδιο το ΔΝΤ, στην περίπτωση της Ελλάδας σήμερα είχε περίπου… 700 εκατομμύρια ευρώ! Είναι λογαριασμός έκτακτης ανάγκης και, για να αποσυρθούν χρήματα από αυτόν, απαιτείται η έγκριση του ΔΝΤ. Το περασμένο Σάββατο, λοιπόν, η ελληνική κυβέρνηση υπέβαλε αίτημα αξιοποίησης αυτού του «εγγυητικού λογαριασμού» του ΔΝΤ για να πληρώσει τη δόση στο ΔΝΤ. Αφού η ίδια η Λαγκάρντ είχε ενημερώσει την κυβέρνηση Τσίπρα για την ύπαρξη του λογαριασμού αυτού, η έγκριση από το ΔΝΤ δόθηκε ακαριαία, μέσα στην Κυριακή, οπότε τη Δευτέρα ο Βαρουφάκης ανακοίνωσε στην Ευρωομάδα ότι η ελλάδα θα πληρώσει κανονικά τη δόση των 756 εκατομμυρίων ευρώ στο ΔΝΤ. Πραγματικά, πήρε η κυβέρνηση 650 εκατομμύρια από το λογαριασμό αυτό, «τσόνταρε» και 100 εκατομμύρια δικά της λεφτά κι έτσι πλήρωσε τη δόση. Γλίτωσε με τον τρόπο αυτό τη χρεοκοπία τον Μάιο. Έχει δίκιο φυσικά να είναι έξω φρενών εναντίον του Στουρνάρα. Πολύ αμφιβάλλουμε πάντως αν θα κατορθώσει ο Τσίπρας να τον αναγκάσει να παραιτηθεί. Όλα αυτά όμως, αν και έχουν φυσικά την πολιτική σημασία τους και δικαιολογούν την οργή του ΣΥΡΙΖΑ εναντίον του Στουρνάρα, τελικά είναι πολιτικές λεπτομέρειες.

Η ουσία είναι πως η Ελλάδα είναι αδύνατο να συνεχίσει να πληρώνει τις δόσεις σε ΕΕ και ΔΝΤ, αν δεν διαγραφεί το μέγιστο μέρος του χρέους. Είναι μαθηματικά βέβαιο πως, αν η Αθήνα συνεχίσει να πληρώνει τις δόσεις, ο Τσίπρας ο ίδιος, ανεξάρτητα από τις προθέσεις και τις διακηρύξεις του, θα δώσει στον ελληνικό λαό το κώνειο ενός νέου Μνημονίου που θα του υπαγορεύσουν οι Γερμανοί.

prin.gr