24 λόγοι για να γίνεις χορτοφάγος

O πρώτος λόγος: είναι η γνώμη των διαφόρων επιστημόνων, όπως των Γκασέντ, Λίνεους, Δαουμπεντον, Κιουβιέ, Μπέλ, Όουεν και πολλών άλλων, οι οποίοι υποστηρίζουν ότι η εσωτερική και εξωτερική κατασκευή του ανθρώπου οδηγούν στο συμπέρασμα, ότι η χορτοφαγία (ή φυτοφαγία) είναι η πιο φυσική διατροφή του ανθρώπου. Η ανατομία του ανθρώπου μοιάζει πάρα πολύ με την ανατομία των πιθήκων υψηλότερων τάξεων. Οι πίθηκοι όμως τρώνε αποκλειστικά καρύδια, φρούτα και δημητριακά, αν και μπορείς να τους μάθεις να τρώνε κρέας, έτσι όμως μετά οι πίθηκοι γίνονται χοντροί, λιγότερο υγιείς και νευρικοί.

Τα δόντια του ανθρώπου δεν μοιάζουν με τα δόντια ούτε των σαρκοφάγων ζώων, ούτε των χορτοφάγων ζώων, αλλά μοιάζουν με τα δόντια των πιθήκων. Επίσης ο άνθρωπος δεν έχει τόσο μεγάλο και πολύπλοκο στομάχι και τόσο μακρύ λεπτό και παχύ έντερο, όπως στα χορτοφάγα ζώα, δεν έχει τόσο απλό και με τη μορφή του σακιού στομάχι, μεγάλο συκώτι και τόσο μικρό λεπτό και παχύ έντερο, όπως στα σαρκοφάγα ζώα.Όλες αυτές και πολλές άλλες ενδείξεις μας οδηγούν στο συμπέρασμα, ότι η διατροφή χωρίς σφάγια είναι η πιο φυσιολογική διατροφή του ανθρώπου. Μερικοί από αυτούς, που διαφωνούν με τη διατροφή, η οποία είναι βασισμένη στα φρούτα και λαχανικά, προβάλλουν ως επιχείρημα το γεγονός, ότι και ο άνθρωπος και τα σαρκοφάγα ζώα έχουν κυνόδοντα. Όμως οι κυνόδοντες του ανθρώπου δεν είναι κατάλληλοι για αυτό το σκοπό - να σκίσουν το κρέας. Στους πιθήκους αυτά τα δόντια είναι πιο δυνατά και χρησιμοποιούνται είτε για αμυντικούς σκοπούς, είτε για να διατρίψουν σκληρές οργανικές ουσίες.
Η χορτοφαγία, η οποία είναι φυσιολογική διατροφή του ανθρώπου, δίνει στον άνθρωπο όλες τις απαραίτητες ουσίες για να δυναμώσει τον οργανισμό, η χώνευση γίνεται με φυσιολογικό τρόπο, χωρίς να υπάρχει ενόχληση στο στομάχι. Επίσης, με την χορτοφαγία ο άνθρωπος θα έχει γερά κόκαλα, δυνατούς μυς και γεροδεμένο σώμα. 

Δεύτερος λόγος: Το κρέας δεν παρέχει τίποτα περισσότερο, από ό,τι η φυτική τροφή. Ίσα - ίσα τα σφάγια, επειδή δεν έχουν άμυλο και σάκχαρα και επειδή εμπεριέχουν μέσα τους σε μεγάλο ποσοστό συστατικά κρέατος, πρέπει να θεωρηθεί ακατάλληλη τροφή. Ενώ από τις τροφές που υπάρχουν στο φυτικό βασίλειο, ο άνθρωπος μπορεί να διαλέξει την τροφή, η οποία θα ταιριάζει σε κάθε κλιματολογική συνθήκη και σε όλες τις συνθήκες της ζωής. Μερικά φρούτα, όσπρια και ξηροί καρποί περιέχουν συστατικά κρέατος σε μεγαλύτερο βαθμό, απ’ ό,τι το κανονικό κρέας και μερικά από αυτά έχουν περισσότερες θερμίδες και δύναμη, όπως τα άμυλα, λιπαρά και σάκχαρα. Οι φυτικές ίνες και πρωτεΐνες, τα οποία βρίσκονται στα λαχανικά, μοιάζουν πολύ με τις ίνες και πρωτεΐνες που έχει το κρέας των ζώων και είναι δύσκολα να τους ξεχωρίσεις από τη μορφή τους και οι χημικές αναλύσεις δεν μπορούν να βρουν διαφορές μεταξύ τους. 

Τρίτος λόγος είναι: ότι και σε πιο ευνοϊκές συνθήκες το κρέας του ζώου δεν μπορεί να είναι ελεύθερο από βλαβερές για την ανθρώπινη υγεία ουσίες και ακαθαρσίες, γιατί η εναλλαγή της ύλης στα ζώα ακολουθεί την κανονική πορεία, όπως και στους ανθρώπους και τη στιγμή που στις αρθρώσεις και αρτηρίες δημιουργούνται υγιεινά και κανονικά κύτταρα, την ίδια στιγμή από τις ίδιες αρθρώσεις και αγγεία προσπαθούν να φύγουν προς το παχύ έντερο και να εκκενωθούν εξασθενημένα και νεκρά στοιχεία, τα οποία είναι πολύ βλαβερά για την υγεία.
Φαίνεται καθαρά, ότι όταν αυτή η διαδικασία μεταβολισμού κόβεται με τη βία, θανατώνοντας το ζώο, τότε όλες αυτές οι ακαθαρσίες, οι οποίες είναι επικίνδυνες για τον οργανισμό, παραμένουν στο πτώμα του σφαγμένου ζώου με τόση μεγάλη αναλογία ακαθάριστου αίματος, όση ήταν μέχρι τη στιγμή του θανάτου, όταν όλες αυτές οι ακαθαρσίες προσπαθούσαν να φύγουν από τον οργανισμό. Και δεν υπάρχει δύναμη στον κόσμο να καθαρίσει το κρέας σφαγμένου ζώου.
Αν και ο μεγάλος υγειονόμος Μωυσής μας λέει πως πρέπει να φύγει εντελώς το αίμα από το σφαγμένο ζώο. Έτσι όμως καταφέρνεις πολύ λίγα, γιατί το αίμα φεύγει μόνο από τις μεγάλες αρτηρίες, ενώ από τις μικρές αρτηρίες το αίμα δεν μπορεί να φύγει εντελώς, γιατί με τη διακοπή της θερμικής λειτουργίας του οργανισμού το αίμα θα πήξει και θα μείνει στο κρέας.
Και αν θα σκεφτούμε καλύτερα, θα καταλάβουμε ότι το πτώμα πεθαμένου ζώου, ο θάνατος του οποίου προήλθε από τη φυσική αιτία, είναι πιο ασφαλές για μας από το πτώμα ζώου σφαγμένου για την τροφή μας. Το πρώτο εμείς δεν θα το τρώμε, επειδή είναι αηδία και επειδή θα φοβόμαστε να μην κολλήσουμε καμία αρρώστια, το δεύτερο θα το τρώμε, αν και εκεί θα έχουν όλα τα επικίνδυνα και μολυσμένα στοιχεία. 

Τέταρτος λόγος: Μεγάλο ποσοστό ζώων που σφάζονται για πούλημα, πρέπει να θεωρήσουμε ότι είναι μη υγιεινά. Αυτό συμβαίνει επειδή τα ζώα ζουν και μεγαλώνουν σε μη φυσιολογικές συνθήκες από τους ανθρώπους, οι οποίοι εκμεταλλεύονται το πάθος των ανθρώπων να τρώνε κρέας. Εκτός από αυτά, με σύμφωνη γνώμη μεγάλων επιστημόνων, μεταξύ των ζώων κυκλοφορεί ένα μεγάλο ποσοστό μεταδιδόμενων ασθενειών, οι οποίες εύκολα μπορούν να μεταδοθούν στον άνθρωπο. Αυτές οι αρρώστιες είναι: τριχομονάδες, πανώλη, χοιρινός τύφος, φυματίωση, πνευμονία, ψευδάνθρακες, αρρώστιες ποδιών και στομάχου, ανεμοπύρωμα κλπ. 

Πέμπτος λόγος: Eίναι η κυρίαρχη απόδειξη των χορτοφάγων ανθρώπων, ότι οι χορτοφάγοι απολαμβάνουν την υγεία τους, χωρίς να αρρωσταίνουν. Είναι πολύ μεγάλος ο αριθμός των ανθρώπων, οι οποίοι όταν έγιναν χορτοφάγοι, θεραπεύτηκαν εντελώς από αρρώστιες (περισσότερες φορές χρόνιες) όπως ποδάγρα, ρευματισμοί, δυσπεψία, δυσκοιλιότητα, επιληψία, παράλυση, ουρική αρθρίτιδα, αναπτυσσόμενες αρρώστιες του θώρακα κλπ. Υπάρχει επίσης μεγάλος αριθμός ανθρώπων, οι οποίοι απολαμβάνουν τη ζωή, χάρη στη διατροφή αυτή με όλη τη σημασία της λέξης. Γενικά οι άνθρωποι ξεπερνούν πιο εύκολα τις διάφορες ατυχίες, πιο γρήγορα επουλώνονται οι πληγές και οι μεταχειρουργικές επεμβάσεις. Επίσης, η διατροφή χωρίς κρέας γιατρεύει παλιά έλκη, όταν όλα τα άλλα μέσα είναι απόλυτα ανήμπορα. Είναι επίσης γνωστά και άλλα παραδείγματα. O φιλάνθρωπος Δον Γκοβαρδ, ο οποίος ήταν φυτοφάγος, όταν επισκεπτόταν τα μπουντρούμια και διάφορους άλλους κακόφημους οίκους, στους οποίους αγρίευε τυφοειδής πυρετός και είχε πολύ μολυσμένο αέρα, δεν αρρώσταινε. 

Έκτος λόγος: Είναι αυτός των γιατρών, οι οποίοι βλέποντας τις αιτίες και θεραπείες του αλκοολισμού, απέδειξαν ότι όσο περισσότερο έχει πάθος ο άρρωστος να καταναλώνει το κρέας, τόσο περισσότερο δεν μπορεί να θεραπευτεί και αντιθέτως η επιθυμία να μεθύσει λιγοστεύει, ανάλογα με την αποχή από την κατανάλωση κρέατος. Γι αυτόν ακριβώς το λόγο μερικοί από τους διάσημους επιστήμονες διαπιστώνουν το γεγονός, ότι το μοναδικό φάρμακο από αυτή τη φοβερή και καταραμένη αρρώστια μπορεί να είναι η ολική χορτοφαγία. 

Έβδομος λόγος: Είναι τα λόγια του Θεού στον άνθρωπο, όταν δημιούργησε τον κόσμο, όπου ο Θεός τον προστάζει: «Να σας έδωσα κάθε είδους χόρτο που βγάζει σπόρους και κάθε είδους δέντρο που βγάζει καρπούς, αυτή θα είναι η διατροφή σας» (Παλαιά Διαθήκη, κεφάλαιο 1, στοίχ.29).
Και ούτε η Βίβλος, ούτε καμιά άλλη μεγάλη προσωπικότητα δεν μπορούν να μας αποδείξουν, ότι η ανατομία του σύγχρονου ανθρώπου άλλαξε τόσο πολύ από αυτή, χάρη της οποίας ο δημιουργός μιλώντας με τα παραπάνω λόγια έδωσε εντολή για την τροφή, ώστε εμείς να είχαμε βάσιμες αιτίες να την αλλάξουμε στην άλλη διατροφή, η οποία είναι εχθρική προς τη φύση μας. 

Όγδοος λόγος: Είναι ότι αν και ο άνθρωπος από κάποιες επιδράσεις στην αλλαγή των συνθηκών της ζωής του εδώ και πολύ καιρό άλλαξε τη διατροφή του και έγινε παμφάγος, οι νόμοι του Θεού και ηθικής, οι οποίοι είχαν στόχο να κατευνάσουν τις τάσεις του ανθρώπου, διατύπωσαν καθαρά την αφύσικη διατροφή του ανθρώπου. Οι άνθρωποι πρέπει να ξεχάσουν το παρελθόν και να συμπεριφέρονται όσο το δυνατόν πιο αυστηρά προς τον εαυτό τους. Δεν υπάρχει κανένας άνθρωπος που να διαφωνεί, ότι τον καιρό που υπήρξε ο Ιουδαϊσμός, μπορεί και στις αρχές του Χριστιανισμού, επιτρεπόταν η δουλεία. Αλλά όταν αυτή καταδικάστηκε και υπήρξε προσπάθεια να καταργηθεί από όλους τους λαούς της γης, δύσκολα μπορείς να υποθέσεις ότι θα υπάρχουν ακόμα υποστηρικτές της δουλείας, θέτοντας ως επιχείρημα ότι η δουλεία υπήρχε και στα αμνημόνευτα χρόνια. Με αυτόν ακριβώς τον τρόπο πρέπει να λύνεται και το μεγάλο ερώτημα για την τροφή όχι με φωνές υπέρ του πανάρχαιου νόμου, στον οποίο δεν υπακούνε οι σύγχρονοι κρεατοφάγοι, αλλά στις αναφορές των λόγων και αρχών του Ευαγγελίου για την Θεία Αγάπη. Έτσι, όπως ο Δάσκαλος - Θεός συζητώντας για το ερώτημα των φαρισαίων για το γάμο, στηρίχθηκε στα πρώτα θεμέλια του έγγαμου βίου διατυπωμένο από τον Μεγάλο Δημιουργό του κόσμου, την εποχή δημιουργίας των πρώτων ανθρώπων με τα εξής λόγια: «Με αυτό ο άνθρωπος θα αφήσει τον πατέρα και την μητέρα του και θα κολλήσει στην γυναίκα του και θα γίνουν (οι δύο) μία σάρκα». Έτσι ακριβώς και το ερώτημα για το ποια είναι η φυσιολογική διατροφή του ανθρώπου, την απάντηση πρέπει να τη βρεις στους νόμους για την τροφή, η οποία δόθηκε στον άνθρωπο στην αρχή της δημιουργίας και είναι για μας ο έβδομος λόγος. 

Ένατος λόγος: Χορτοφαγική διατροφή, οι οποία είναι ενάντια στο βασανισμό των ζώων, ενάντια στο να χυθεί το αίμα τους, είναι ευεργετική για την καθαρότητα των σκέψεων, για την αγνότητα και ήρεμο χαρακτήρα. Συμβάλλει στη φυσική ανάπτυξη, τελειοποιεί τις ηθικές πλευρές του ανθρώπου, επίσης σε μεγάλο βαθμό συμβάλλει στην ανάπτυξη της νοητικής ικανότητας. Έτσι τα καθαρά και τα αμόλυντα μέσα για τη φυσιολογική ζωή του ανθρώπου επηρεάζουν την ίδια τη ζωή, κάνουν καθαρά και αμόλευτα τα έργα της ζωής. 

Δέκατος λόγος: Η χορτοφαγική διατροφή δίνει πιο νεανική και ευχάριστη εμφάνιση στον άνθρωπο. Ο Αδάμ Σμίτ στο έργο του «Ο Πλούτος των Λαών» μας λέει, ότι οι πιο όμορφες γυναίκες στη βρετανική επικράτεια βρίσκονται μεταξύ της κατώτερης τάξης των κατοίκων της Ιρλανδίας, οι οποίοι συνήθως τρέφονται με πατάτες. Οι πατριάρχες της Παλαιάς Διαθήκης, Δανιήλ, Ανανίας, Μισαήλ και Αζαρίας τρέφονταν με λαχανικά και απλό νερό. Ήτανε πιο ωραίοι και εύσωμοι από όλους τους απογόνους, οι οποίοι τρώγανε εδέσματα από το πλούσιο τραπέζι του βασιλιά. 

Ενδέκατος λόγος: Είναι ότι οι πιο ευαίσθητοι και ουμανιστές άνθρωποι, άνδρες και γυναίκες με μεγάλη συμπόνια είναι εξοργισμένοι με την άγρια σφαγή των ζώων, είναι ενάντια στην κακότυχη, κακόμοιρη φωνή τους που σπάζει τις καρδιές και τις ψυχές όλων, ενάντια στη συνεχιζόμενη αιματοχυσία και ενάντια σε όλες τις σιχαμερές, αηδιαστικές φρικαλεότητες, οι οποίες επακολουθούν την κτηνοτροφία, που γίνονται τροφή για τους ανθρώπους, μετακίνησή τους από μια περιοχή στην άλλη, και στο τέλος τη σφαγή των κακόμοιρων, βασανισμένων, συναισθηματικών και οπωσδήποτε σκεπτόμενων πλασμάτων. 

Δωδέκατος λόγος: είναι ότι είναι απάνθρωπο και εγωιστικό να δημιουργείς στην ολόκληρη τάξη των κατοίκων τη σιχαμερή, άσπλαχνη και ανθυγιεινή εργασία του κρεοπώλη - εργασία η οποία και επιστημονικά και από την εμπειρία πρέπει να χαρακτηριστεί όχι μόνο εντελώς άχρηστη, αλλά και εντελώς εχθρική για τα καλύτερα συμφέροντα του ανθρώπινου γένους. 

Δέκατος τρίτος λόγος: Αν το 1/3 της ελεύθερης έκτασης κάθε χώρας μπορούσαμε να τη δώσουμε για την καλλιέργεια των δημητριακών και των κερασφόρων φυτών, όπως π.χ. στα μπιζέλια, φασόλια κλπ, το άλλο 1/3 στις πατάτες, παντζάρια, ρεπάνια και διάφορους άλλους βολβούς και απ’ αυτό που θα μείνει - στην καλλιέργεια φρούτων, για τα δάση και βοσκότοπους για ήμερα ζώα, όπως ταύρους, αγελάδες, πρόβατα, αρνιά, κριάρια, με λίγα λόγια σε αυτά, οι εργασίες τους, το γάλα και το μαλλί τους μας είναι χρήσιμα, τότε δεν θα είχαμε τις αμφιβολίες, ότι και τα μικρά κράτη θα είχαν τη δυνατότητα να θρέψουν τον πληθυσμό τους πολλές φορές περισσότερο, όπως είναι στη σημερινή εποχή και θα ήταν εντελώς ανεξάρτητα από τα αποθέματα μεγάλων κρατών. 

Δέκατος τέταρτος: λόγος είναι ότι το κράτος, στο οποίο ο αγροτικός πληθυσμός καλλιεργεί τη γη για δημητριακά, φρούτα και λαχανικά και επίσης ασχολείται με βοσκότοπους, πάντα θα έχει λαμπρό μέλλον, γιατί ο λαός αυτός προσωποποιεί την καλή υγεία, δύναμη, ισχύ και το έθνος αυτής της χώρας προοδευτικά ευημερεί και μεγαλώνει. 

Δέκατος πέμπτος λόγος: Εάν η κατανάλωση κρέατος θα αποδεικνυόταν περιττή, η θανάτωση για χάρη του κυνηγιού με σκυλιά και όπλα θα καταδικαζόταν σε όλο τον κόσμο σαν αγριότητα, τότε σε πολλά μικρά κράτη μεγάλες εκτάσεις «εξασφαλισμένης» γης θα μπορούσαν να καλλιεργηθούν με διάφορες φυτικές καλλιέργειες, δίνοντας παράλληλα απεριόριστες δουλειές και μαζί με αυτό και τροφή σε πολλούς άνεργους και πεινασμένους, και με τη μείωση του κόστους ζωής παράλληλα θα ανέβαινε το βιοτικό επίπεδο και θα μειωνόταν αισθητά τα επίπεδα της φτώχειας. 

Δέκατος έκτος λόγος: Το ένα κιλό κρέας περιέχει 50% έως 75% νερό και είναι τουλάχιστον 3-4 φορές ακριβότερο από το σιτάρι, αλεύρι βρώμης και διάφορους άλλους σπόρους, όπως φασόλια, φακές, αρακά, τα οποία έχουνε μόνο 14% νερό. Η ανάμεικτη - με κρέας και λαχανικά - διατροφή στοιχίζει σε κάθε άνθρωπο 3-4 φορές ακριβότερα από τη φυτική διατροφή, ακόμη και αν η τελευταία συμπεριλαμβάνει τυρί, γάλα και βούτυρο. Είναι αυτονόητο και ολοφάνερο, ότι είναι παράλογο και απερίσκεπτο να πληρώνεις για την κακή τροφή μεγάλα ποσά. 

Δέκατος έβδομος λόγος: είναι ότι μεγάλος αριθμός των εργαζομένων ανθρώπων με την υπάρχουσα διατροφή με σφάγια, έπρεπε να κάνουν μεγάλη οικονομία και να έχουν μεγάλη αυταπάρνηση, ώστε να ισοσκελίζουν τα έξοδά τους με τα έσοδά τους. Ενώ με τη χορτοφαγία, η οποία είναι πιο οικονομική, αυτοί θα μπορούσαν να ήταν πιο ελεύθεροι από πολλές φροντίδες και θα είχαν περισσότερα λεφτά, ώστε να αγοράζουν έπιπλα για το σπίτι, να αγοράζουν βιβλία, να κάνουν εκδρομές ή να πάνε στα εξοχικά τους και γενικά να καλυτερεύσουν το αισθητικό τους γούστο και να γνωρίσουν καλύτερα τη φύση σε όλες τις μορφές της. 

Δέκατος όγδοος λόγος: Τα παιδιά προτιμάνε περισσότερο ώριμα φρούτα και ζυμαρικά από το κρέας και έχουν καλύτερη ανάπτυξη, επειδή είναι γνωστό σε όλους, ότι η μεγάλη κατανάλωση κρέατος κάνει κακό στα παιδιά. Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία, ότι εάν τα παιδιά δεν είχαν την επίδραση των γονέων τους και το δυνατό παράδειγμά τους, αυτά τα παιδιά δεν θα είχαν τη συνήθεια να τρώνε κρέας, γιατί η φύση του ανθρώπου είναι αντίθετη. Εκτός από αυτό, πόσο μεγάλη και τρομερή διχόνοια προκαλούμε στις ψυχές των παιδιών, στη διαπαιδαγώγησή τους. Από τη μια πλευρά τους λένε για την αγάπη προς όλες τις ψυχές της φύσης και φόβο να προκαλέσεις πόνο και ταλαιπωρία σε κάθε δημιούργημα, και από την άλλη - με το δικό τους παράδειγμα - υποστηρίζουν την ψεύτικη αντίληψη, ότι η σφαγή των ζώων και η κατανάλωσή τους ως τροφή με επακόλουθο να υποφέρουν τα ζώα αυτά είναι χωρίς αμφιβολία απαραίτητο και δίκαιο. 

Δέκατος ένατος λόγος: είναι, ότι από τότε που άρχισε η ιστορία του κόσμου, η ανθρωπότητα χρωστάει για τα πλούτη που απέκτησε, τον ηρωισμό και τις νίκες, χάρη στη δύναμη, υπομονή, τόλμη και λογική ικανότητα για δουλειά των ζώων, οι οποίοι δεν τρώνε κρέας. Όλες τις εργασίες στη γη κάνουν μόνο χορτοφάγα ζώα: άλογα, ταύροι, μουλάρια, ελέφαντες και καμήλες. Και κανένα σαρκοφάγο ζώο δεν έχει την υπομονή και τη δύναμη, όπως είναι το άλογό μας, το οποίο δουλεύει κάθε μέρα από το πρωί μέχρι το βράδυ χωρίς ξεκούραση. Ο Δρ Chaillu αναφέρει, ότι είδε τον γορίλα, ο οποίος τρέφεται με φρούτα και διάφορα καρύδια να σπάει το τουφέκι με τα χέρια χωρίς κόπο, το οποίο έπεσε άθελα από έναν τυχοδιώκτη, και ο γνωστός νατουραλιστής Δρ Δουνκάν μας διαβεβαιώνει, ότι αυτό το ζώο, με τη φυσική δύναμη που έχει, ξεπερνάει το λιοντάρι της Αφρικής. 

Εικοστός λόγος: Όλοι αυτοί, οι οποίοι είναι χορτοφάγοι έχουν περισσότερο βάρος, περισσότερους μυς, είναι υπομονετικοί, πιο ψύχραιμοι για να κουμαντάρουν τον εαυτό τους σε κρίσεις οργής, έχουν περισσότερη αποφασιστικότητα και αντοχή, είναι αποφασισμένοι να κάνουν μεγάλη ηρωική πράξη απ’ αυτούς, οι οποίοι είναι παμφάγοι. Ο προφέσορας Φοριεστ μελετώντας τους Άγγλους, οι οποίοι τρώγανε πολύ κρέας και τους Σκοτσέζους και Ιρλανδούς οι οποίοι τρέφονται περισσότερο με δημητριακά, πατάτες και ψωμί, απέδειξε ότι οι Σκωτσέζοι και οι Ιρλανδοί είναι πιο ψηλοί από τους Άγγλους, πιο δυνατοί και έχουν περισσότερο βάρος. Οι Λάπωνες, οι οποίοι τρώνε κρέας, είναι ανίσχυροι, φίλαυτη ράτσα, ενώ οι Φιλανδοί, οι οποίοι ζουν στις ίδιες κλιματολογικές συνθήκες και η βασική τους τροφή είναι από τη γη, είναι τόσο θαυμάσια ράτσα, όπως είναι οι Σουηδοί και Νορβηγοί. Τα αίτια αυτής της διαφοράς, λέει ο Δρ Λάμπ, πρέπει να τα δικαιολογήσουμε περισσότερο στη διατροφή των τελευταίων. 

Εικοστός πρώτος λόγος: Οι Σπαρτιάτες, οι οποίοι στην ιστορία των λαών χωρίς καμιά σύγκριση στη δύναμη των μυών, με φυσική ενέργεια και δύναμη να κάνουν την εργασία ήταν χορτοφάγοι, όπως ο Ελληνικός και Ρωμαϊκός στρατός στα χρόνια που είχαν τις καλύτερες τους νίκες και όταν παράτησαν αυτή τη διατροφή και τις απλές συνήθειές τους, προκάλεσε γρήγορα την πτώση τους. Έτσι ακριβώς και στην εποχή των ολυμπιακών αγώνων στην Ελλάδα, όπου η μυϊκή δύναμη εμφανιζόταν σε όλες τις μορφές της. Οι συμμετέχοντες σε αυτούς τους αγώνες ήταν παράδειγμα θαυμασμού και ενθουσιασμού μόνο τότε, όταν αυτοί οι αθλητές ακολουθούσαν την αυστηρή χορτοφαγική διατροφή, και όταν όμως η σαρκοφαγία έγινε κυρίαρχη διατροφή, τότε όποιοι διακρινόντουσαν στη δύναμη, γινόντουσαν τεμπέληδες, μαλθακοί και αδύνατοι. 

Εικοστός δεύτερος λόγος: Πολλοί από αυτούς, οι οποίοι ανακάλυψαν καινούργιους τομείς της σκέψης και οι οποίοι περνούσαν από τον απάτητο δρόμο της επιστήμης, γινόντουσαν χορτοφάγοι από δική τους πεποίθηση. Απ’ όλο το πλήθος των ανθρώπων στα αρχαία χρόνια μπορούμε να αναφερθούμε στους: Γεδηορ, Βούδα, Πυθαγόρα, Εμπεδοκλή, Πλάτωνα, Οβίδιο, Επίκουρο, Μούσμιο, Σενέκα, Πλούταρχο, Άγιο Ιάκωβο (ο πρώτος εκπρόσωπος της χριστιανικής εκκλησίας στην Ιερουσαλήμ), Τερτουλιάν, Κλεομένης της Αλεξάνδρειας, Πορφύρης Ζλατοούστ, αυτοκράτορας Ιούλιος Προυντεντσί, αργότερα Κορνάρος, σερ Τόμας Μουρ, Μοντέν, Λέσσιο, Γκασέντ, Μπέικον, Ρέϊ, Κοουλέϊν, Έβελην, Μάντεβιλ, Μίλτον, Μποσσιουέτ, Νεύτων, Λίνεους, Τόμσον, Ρουσσώ, Βολτέρος, Μπάιρον, Λαμαρτίν και άλλοι, χωρίς να μετράμε πολλά ονόματα των σύγχρονων δημιουργών και μεγαλοφυών ανθρώπων. 

Εικοστός τρίτος λόγος: Αποδείχθηκε και μπορεί να ελεγχθεί από τον οποιοδήποτε, ότι ο μέσος όρος ζωής του ανθρώπου όχι μόνο θα μειωθεί, αλλά αντιθέτως θα αυξηθεί και η υγεία, η ευτυχία θα βελτιωθεί χάρη στη διατροφή χωρίς σφάγια, και ούτε το δίκαιο, ούτε η συμπόνια, ούτε η ευσπλαχνία δεν μπορούν να δικαιολογήσουν τέτοια ανυπόφορη σκληρότητα, η οποία γίνεται κάθε μέρα για τον κορεσμό διαστρεβλωμένων και αφύσικων ορέξεων. 

Εικοστός τέταρτος και τελευταίος λόγος: Η χορτοφαγία στη βάση της είναι η διαμαρτυρία ενάντια σε όλα τα μοχθηρά, τα οποία προκαλούσε και προκαλεί περισσότερη ανησυχία στα πλούσια και ισχυρά έθνη, δηλαδή ενάντια στη χλιδή, στη οξυθυμία και στα ελαττώματα. Αυτή (η διατροφή, η φιλοσοφία) απορρίπτει εντελώς εκείνο το οποίο πετυχαίνεται με αντίτιμο τις ζωές των αθώων ζώων, αυτή μας διδάσκει να αγαπάμε, να έχουμε συμπόνια σε όλους και επιβραβεύει την εγκράτεια, την οικονομία, την αγνότητα, τη φιλανθρωπία και γενικά όλα αυτά, που συμβάλλουν στην ευημερία, ειρηνική συνύπαρξη και ηθική βελτίωση του ανθρώπινου γένους. 

Ξυπνήστε ... Το παιχνίδι σε βάρος των Ελλήνων – Οι Τραπεζίτες… Βιάζουν οικονομικά για να τα πάρουν ΟΛΑ!

ΒΡΙΣΚΟΜΑΣΤΕ ΣΕ ΕΝΑΝ ΠΟΛΕΜΟ ΜΕ ΤΗΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΕΛΙΤ, Η ΟΠΟΙΑ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΔΙΑΤΗΡΗΣΕΙ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΜΑ ΣΚΛΑΒΩΜΕΝΗ ΚΑΙ ΥΠΟΔΟΥΛΩΜΕΝΗ ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΤΗΣ ΠΑΡΕΙ ΚΑΙ ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ «ΑΣΗΜΙΚΟ» ΠΟΥ ΔΙΑΘΕΤΕΙ… ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΝΕΝΑ ΠΛΑΝΟ ΣΩΗΡΙΑΣ, ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΕΥΡΩΠΑΙΟΙ ΕΤΑΙΡΟΙ, ΔΥΤΙΚΟΙ ΕΤΑΙΡΟΙ… ΤΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΚΑΝΟΥΝ ΟΙ ΤΡΑΠΕΖΙΤΕΣ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΤΑΞΗΣ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ ΠΟΥ ΔΙΕΞΑΓΟΥΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ ΠΟΛΕΜΟ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΓΙΑ ΝΑ ΤΑ ΠΑΡΟΥΝ ΟΛΑ… ΜΕ ΤΗΝ ΤΡΟΙΚΑ ΝΑ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΤΟ ΟΡΓΑΝΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΛΟΚΛΗΡΩΣΗ ΤΟΥ ΣΤΟΧΟΥ ΤΟΥΣ…

Το μήνυμα είναι σαφές προς την ελληνική κυβέρνηση: «Κάνε ότι σου λέμε αλλιώς θα σφίξουμε τα λουριά και θα στείλουμε τη χώρα σας στην κόλαση!»
Το πρόβλημα για τους τραπεζίτες είναι το εξής: Η Ελλάδα είναι ήδη σην «κόλαση». Η κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα διαθέτει ένα πολύ ισχυρό όπλο. Τι περισσότερο μπορούν να κάνουν οι τραπεζίτες στην Ελλάδα από αυτά που ήδη έχουν κάνει; Η πραγματικότητα είναι η εξής: Σε περίπτωση που συνεχίσουν το ίδιο βιολί, συνεχίσουν τον οικονομικό βιασμό …. Η Ελλάδα δεν έχει τίποτα άλλο να χάσει. Ο τελικός οικονομικός Αρμαγεδδόνας βρίσκεται στα χέρια της Ελλάδας και δεν πρόκειται να αποφευχθεί. Στην Περίπτωση που η Ελλάδα σταλεί από τους Τραπεζίτες στον «διάβολο» με χρεοκοπία ολόκληρη η ευρωζώνη θα καταρρεύσει. Το σύνολο του ευρωπαϊκού τραπεζικού συστήματος θα χρεοκοπήσει. Οι Πεφωτισμένοι τραπεζίτες το γνωρίζουν αυτό και τρέμουν από φόβο, παρά τις απειλές τους. Ποιος απειλεί ποιον;
Μέχρι τώρα οι Τραπεζίτες έσωζαν τους εαυτούς τους και όχι την Ελλάδα, με τους πολιτικάντηδες μας εδώ να σιγοντάρουν τα σχέδια τους

ΠΗΓΗ

ΚΟΣΜΟΠΛΗΜΜΥΡΑ ΑΝΥΠΟΧΩΡΗΤΗΣ ΣΤΑΣΗΣ ΣΕ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΚΑΙ ΛΕΥΚΟ ΠΥΡΓΟ

Η ΜΕΓΑΛΗ ΛΑΪΚΗ ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑ ΛΕΕΙ ΔΥΝΑΤΑ ΟΧΙ ΣΤΗ ΛΙΤΟΤΗΤΑ, ΣΕ ΝΕΑ ΜΝΗΜΟΝΙΑ ΚΑΙ ΣΕ ΥΠΟΧΩΡΗΣΕΙΣ

ΜΕΓΑΛΕΙΩΔΕΙΣ ΑΝΤΙ-ΜΝΗΜΟΝΙΑΚΕΣ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΕΙΣ ΣΕ ΟΛΗ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Με μεγαλειώδης συγκεντρώσεις που πραγματοποιούνται σήμερα Κυριακή (21/6) στο Σύνταγμα και στη Θεσσαλονίκη ο ελληνικός λαός δηλώνει το δικό του μεγάλο «ΟΧΙ» στη συνέχιση των νεοφιλελεύθερων πολιτικών λιτότητας που θέλουν να επιβάλλουν με τελεσίγραφα και εκβιαστικά ψευτοδιλήμματα οι δανειστές.  

Το συλλαλητήριο στην Αθήνα ξεκίνησε λίγο μετά τις 7 το απόγευμα οπότε οι διαδηλωτές άρχισαν να γεμίζουν την πλατεία Συντάγματος, με βασική απαίτηση να μπει ένα οριστικό τέλος στη λιτότητα.

Τον παλμό της κινητοποίησης δίνουν συνθήματα - αιτήματα για την «Διαγραφή του χρέους», την «Ανατροπή στην Ευρώπη» , την «Άμεση επαναφορά των συλλογικών συμβάσεων», τη «συνέπεια στις κυβερνητικές προγραμματικές» κλπ.

Στη διαδήλωση έδωσε το παρών ο υπουργός Παραγωγικής Ανασυγκρότησης Παναγιώτης Λαφαζάνης, ο οποίος σε δήλωσή του τόνισε ότι η θέληση του λαού είναι να μη δεχθεί άλλη λιτότητα ούτε άλλο μνημόνιο, ενώ πρόσθεσε ότι η κυβέρνηση δεν πρόκειται να υποκύψει σε εκβιασμούς και τελεσίγραφα ή να δεχθεί συμφωνία που δεν θα είναι συμβατή με τις προεκλογικές της εξαγγελίες.

Στις 9 το βράδυ η πλατεία Συντάγματος, όσο και όλοι οι γύρω δρόμοι, έχουν γεμίσει ασφυκτικά από μια φλογερή λαοθάλασσα που φωνάζει συνθήματα κατά των δανειστών – τοκογλύφων και των απαιτήσεων τους,οι οποίες βάλλουν ευθέως κατά των εργαζομένων, των συνταξιούχων, των άνεργων, της νεολαίας, όλου του λαού. Διαδηλωτές ανεβαίνουν και στο περιστύλιο της Βουλής.  Παρατηρητές κάνουν λόγο για δεκάδες χιλιάδες ανθρώπων κάθε ηλικίας, με κυρίαρχη τη νεολαία να πλημμυρίζουν εκείνη τη στιγμή το Σύνταγμα και τους γύρω δρόμους. Ωστόσο όλο και περισσότερος κόσμος πλησιάζει διαρκώς κατά κύματα πυκνώνοντας τις γραμμές των διαδηλωτών.

Τα καλέσματα για τη μεγάλη σημερινή πανεργατική-παλλαϊκή κινητοποίηση έχουν απευθύνει με σχετικές ανακοινώσεις τους η ΑΔΕΔΥ, το ΜΕΤΑ, 15 ομοσπονδίες του ιδιωτικού τομέα, η ΠΟΕΣΥ και από πλευράς κομμάτων ο ΣΥΡΙΖΑ, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, καθώς και άλλες οργανώσεις της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς.

Στη Θεσσαλονίκη ο κόσμος συγκεντρώθηκε στο άγαλμα Βενιζέλου απ` όπου ξεκίνησε πορεία η οποία κατευθύνθηκε σε κεντρικούς δρόμους της πόλης και κατέληξε στο Λευκό Πύργο.

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΕΙΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΕ ΕΥΡΩΠΑΪΚΕΣ ΠΟΛΕΙΣ

Στο μεταξύ ογκώδεις συγκεντρώσεις αλληλεγγύης προς την Ελλάδα πραγματοποιήθηκαν και σήμερα την Κυριακή στις Βρυξέλλες, στο Άμστερνταμ και τη Βιέννη, στο πλαίσιο της συλλογικής πρωτοβουλίας με σύνθημα «Η Ελλάδα μια ελπίδα για την Ευρώπη». Οι διαδηλωτές ζητούσαν το τέλος της λιτότητας και εξέφρασαν τη στήριξή τους προς την Ελλάδα.

Αξίζει να σημειωθεί ότι στη συγκέντρωση στις Βρυξέλλες συμμετείχαν περισσότερα από 5.000 άτομα.

Πρόκειται για την μεγαλύτερη κινητοποίηση στήριξης στην Ελλάδα που γίνεται από το 2012, όταν ξεκίνησαν να διοργανώνονται στο Βέλγιο παρόμοιες διαδηλώσεις.

Οι συγκεντρωθέντες με ελληνικές σημαίες στα χέρια φωνάζουν συνθήματα αλληλεγγύης στην Ελλάδα και κατά της λιτότητας.

Προσκλητήριο στη διαδήλωση απηύθυναν τα μεγαλύτερα συνδικάτα και κόμματα απ’ όλο το φάσμα της Αριστεράς και της Οικολογίας ενώ συμμετέχουν αντιπροσωπείες απ’ όλα τα κόμματα της ευρωομάδας της Αριστεράς και των Πρασίνων, καθώς και εκλεγμένοι σε τοπικό επίπεδο από τα βελγικά κόμματα. Συγκέντρωση αλληλεγγύης πραγματοποιήθηκε στην Κοπεγχάγη και τη Βιέννη.

iskra.gr

Απόσπασμα Ντοκιμαντέρ "Ο ΕΛΕΓΧΟΣ ΤΟΥ ΚΛΙΜΑΤΟΣ"

Τρέξε προς το φόβο σου

Ο Λουκιανός (125-180 μ.κ.ε.) στο σύγγραμμά του «Βίος Δημώνακτος» μάς πληροφορεί πως ο εκ Κύπρου κυνικός φιλόσοφος Δημώναξ, στην αναζήτησή του για τό τι είναι ελευθερία και ποιός είναι πραγματικά ο ελεύθερος άνθρωπος, κατέληξε στο συμπέρασμα πως ελεύθερος είναι εκείνος που ούτε ελπίζει τίποτα, ούτε φοβάται «Ἀλλ’ ἐκεῖνον νομίζω [ἐλεύθερον] τὸν μήτε ἐλπίζοντά τι μήτε δεδιότα.»

Είχε φαίνεται εντοπίσει ο Δημώναξ έναν από τους πιό αποτελεσματικούς μηχανισμούς ελέγχου και χειραγώγησης της ανθρώπινης συμπεριφοράς, είτε όταν αυτή εκδηλώνεται ατομικά, είτε όταν αυτή εκδηλώνεται στα πλαίσια μιάς ομάδας ή της μάζας. Ο μηχανισμός αυτός, ο βασιζόμενος στην παράλληλη χρήση του φόβου και της ελπίδας,υπήρχε φυσικά πολύ πριν τον Δημώνακτα και τον Λουκιανό, που έζησαν στα μέσα του 2ου μ.κ.ε. αιώνα, ενώ εξακολουθεί να χρησιμοποιείται ακόμη και σήμερα, εξασφαλίζοντας σε αυτούς που τόν χειρίζονται, πως η συμπεριφορά εκείνων επάνω στους οποίους εφαρμόζεται, θα κινηθεί προς την επιθυμητή κατεύθυνση και θα αποφέρει τα προσδοκώμενα οφέλη. ( δηλ. πιστούς, ψηφοφόρους, υπαλλήλους, συζύγους, γονείς, φαν, οπαδούς κλπ κλπ. = ΔΟΥΛΟΥΣ )

Πιό συγκεκριμένα, τα ιερατεία όλων των θρησκειών χρησιμοποιούν αριστοτεχνικά τον μηχανισμό αυτό για να ελέγχουν τους πιστούς τους. Ο φόβος του θανάτου και αυτός της μετά θάνατον τιμωρίας ή μη λύτρωσης αντιπαραβάλλονται συστηματικά με την ελπίδα της μετά θάνατον ζωής, της σωτηρίας και της πλουσιοπάροχης ανταμοιβής (πάντοτε και μόνον μετά θάνατον, υπό την αυστηρή προϋπόθεση ότι ο πιστός θα αποδεχτεί πλήρως τα δόγματα της θρησκείας, θα συμμορφωθεί στους κανόνες της, θα υιοθετήσει το καθορισμένο πρότυπο συμπεριφοράς που αυτή απαιτεί και θα υπακούσει στις εντολές του ιερατείου.

Και είναι τόσο αποτελεσματικός και ευέλικτος ο μηχανισμός αυτός, ώστε χρησιμοποιείται ευρέως από την διαφήμιση και την προπαγάνδα, ακόμη και σε ανεπτυγμένες κοινωνίες, όπου η πλειοψηφία του πληθυσμού είναι εγγράμματοι, προκειμένου να προωθηθούν προϊόντα και υπηρεσίες και να επηρεαστεί η συμπεριφορά των καταναλωτών.


Κίνδυνοι ανύπαρκτοι ή κίνδυνοι άλλοτε λιγότερο κι άλλοτε περισσότερο υπαρκτοί (π.χ. ατύχημα, ασθένεια, γηρατειά, μόλυνση, κοινωνική απόρριψη λόγω εμφάνισης) προβάλλονται, συνήθως μεγενθυνόμενοι, ώστε να προκληθεί το συναίσθημα του φόβου στους υποψήφιους καταναλωτές.

Ταυτόχρονα παρέχεται σε αυτούς η ελπίδα πως η συστηματική αγορά και χρήση ενός προϊόντος (π.χ. φάρμακο, τρόφιμο, καλλυντικό, απολυμαντικό) ή μιάς υπηρεσίας (π.χ. ασφάλεια ζωής ή υγείας, συνδρομή σε γυμναστήριο ή σε πρόγραμμα διατροφής) μπορεί να μειώσει ή και να εξαλείψει τον αντίστοιχο κίνδυνο, εξασφαλίζοντας υγεία, μακροζωία, νιάτα, ομορφιά και δημοφιλία.

Η πιό αποτελεσματική όμως χρήση του μηχανισμού αυτού (ΦΟΒΟΣ εναλλάξ με ΕΛΠΙΔΑ) και ταυτόχρονα η λιγότερο έντιμη αλλά και η πλέον επικερδής, γίνεται στον χώρο της πολιτικής ή ακριβέστερα στον χώρο νομής της εξουσίας.

Προκειμένου πολιτικο-οικονομικά ιερατεία και κόμματα να κατακτήσουν ή να διατηρήσουν την εξουσία, εξασφαλίζοντας ταυτόχρονα την δημοκρατική τους νομιμοποίηση, απαραίτητη για να περιοριστούν και να ελεγχθούν οι αντιδράσεις στις επιδιώξεις και στις ενέργειές τους, το εκλογικό σώμα τίθεται ενώπιον διλημμάτων και επιλογών, που φορτίζονται εντέχνως με τα συναισθήματα του φόβου και της ελπίδας.

Έτσι η χειραγώγηση των εκλογέων καθίσταται ευκολότερη, αφού οι περισσότεροι υποπίπτουν στην παγίδα και προσεγγίζουν τα πολιτικά ζητήματα, όχι με την λογική, αλλά με το συναίσθημα, του φόβου, γεγονός που διευκολύνει τον σχηματισμό μιάς εκλογικής μάζας, αγόμενης και φερόμενης πιά από τον φόβο και την ελπίδα.

«Καραμανλής ή τα τανκς», «Σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα», «Αλλάζουμε ή βουλιάζουμε» δεν είναι παρά ένα μικρό και πρόχειρο δείγμα συναισθηματικά φορτισμένων επιλογών, ενώπιον των οποίων τα πολιτικο-οικονομικά κέντρα εξουσίας έχουν θέσει τα τελευταία χρόνια τους Έλληνες, επιτυγχάνοντας, άλλοτε περισσότερο και άλλοτε λιγότερο, να κατευθύνουν και να ελέγξουν την πολιτική και εκλογική τους συμπεριφορά και να καθορίσουν όχι μόνον από ποιούς και πως θα ασκηθεί η εξουσία, αλλά το κυριότερο, ποιά και ποιών συμφέροντα θα εξυπηρετηθούν από αυτήν.

Συμφέροντα τα οποία, φυσικά, δεν είναι άλλα από εκείνα των πολιτικο-οικονομικών ιερατείων και κέντρων εξουσίας, που έχουν την αναγκαία ισχύ για να χειρίζονται τον μηχανισμό αυτόν του φόβου και της ελπίδας στον χώρο της πολιτικής.

Η Ελλάδα της εποχής του Μνημονίου είναι ένα ακόμη παράδειγμα ελέγχου και χειραγώγησης του φόβου των πολιτών, μετατροπής τους, δηλαδή, σε υπηκόους – ΔΟΥΛΟΥΣ, μέσω του μηχανισμού αυτού. Εγκλωβισμένοι στα γρανάζια του, οι φοβισμένοι Έλληνες καλούνται να «συμφωνήσουν» σε δραστικές περικοπές των μισθών και των συντάξεών τους, απειλούμενοι ότι σε αντίθετη περίπτωση υπάρχει ο κίνδυνος να πάψουν να λαμβάνουν μισθούς και συντάξεις.

Τούς παρουσιάζεται η υποβάθμιση των παρεχομένων υπηρεσιών υγείας και πρόνοιας ως η μοναδική λύση αποφυγής μίας ταχέως επερχόμενης πλήρους κατάρρευσης του κοινωνικού κράτους (του όποιου κοινωνικού κράτους υπήρξε τέλος πάντων) Τους ζητείται να «αποδεχτούν» να γίνουν φτωχότεροι και να ζήσουν με λιγότερα, γιατί αλλιώς η χώρα θα χρεωκοπήσει και θα εξαναγκαστεί να επιστρέψει στην δραχμή. Απαιτείται από αυτούς να «συναινέσουν» στην απώλεια μέρους της εθνικής κυριαρχίας της πατρίδας τους, ώστε να μην αποβληθεί η Ελλάδα από το ευρώ και τον σκληρό πυρήνα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στον οποίο υποτίθεται η χώρα συμμετέχει ισοτίμως. Μόνο φοβισμένα ανθρωπάκια μπορούν να δεχτούν και να συμφωνήσουν να είναι δούλοι.

Ένα βήμα τη φορά μακριά απ’ το φόβο

Ο φόβος δεν έχει ηλικία, χρώμα, φύλο, ούτε καν οικονομικό επίπεδο και έχει μια δυσκολία από το αρχικό στάδιο της αναγνώρισής του. Αυτό το επώδυνο συναίσθημα έχει την ιδιότητα να μας παγώνει, συναισθηματικά και πρακτικά και να χάνουμε για χρόνια τις στιγμές της ζωής μας, να τις αφήνουμε να γλιστράνε μέσα απ’ τα χέρια μας, νιώθοντας αδύναμοι και ανίσχυροι να αντιδράσουμε περνώντας στην αντίπερα όχθη της δράσης. Το τι θα φέρει η δράση δεν έχει τη μέγιστη σημαντικότητα, νίκη ή ήττα είναι ένα προσωρινό αποτέλεσμα μέχρι το επόμενο βήμα.

Κανείς δεν υποστηρίζει ότι είναι απλό και εύκολο να διασχίσεις αυτή τη γέφυρα, είναι όμως, ένας βοηθητικός δρόμος που οδηγεί στην έξοδο απ’ το φόβο. Οι ιστορίες των ανθρώπων, άλλωστε, φανερώνουν ότι όλα είναι χρήσιμα σε τούτη τη ζωή και οι νίκες αλλά ίσως περισσότερο οι ήττες μας.

Μια πρόταση βοηθητική είναι η αποφασιστική εγκαθίδρυση του «Εδώ και Τώρα» είναι το κάνω έστω και ένα μικρό πράγμα, μια μικρή κίνηση και το κάνω συνειδητά και το εκτιμώ και κάνω και το επόμενο και μετά το μεθεπόμενο βήμα και ξεκουνιέμαι απ’ την απραξία, την νωθρότητα, την αν-εργία, την ακινησία.

Χαρακτηρίστε την κατάσταση που, πιθανά, ζείτε όπως θέλετε. Μόνο να θυμάστε πως δεν φέρνουν οι καταστάσεις τον φόβο, ο φόβος προϋπάρχει μέσα μας και απλά εκφράζεται σε γιγαντιαίες διαστάσεις, όταν έρχονται οι κατάλληλες συνθήκες. Ίσως φαίνεται δύσκολο και άβολο, ίσως και άδικο, να το δούμε έτσι αλλά, είναι βολικές και κυρίως ακινητοποιητικές, οι δικαιολογίες μέσω των καταστάσεων, όσο «αντικειμενικά» πραγματικές και δύσκολες κι αν είναι αυτές οι καταστάσεις.

Δεν είναι καθόλου απαραίτητο, ούτε καν βοηθητικό και κυρίως δεν είναι εφικτό, όταν ζούμε σε συνθήκες πίεσης, να απαιτούμε από τον εαυτό μας να κάνουμε το σωστότερο και με τον καλύτερο τρόπο. Μπορούμε αυτό που μπορούμε και είναι να προσπαθούμε να βελτιώνουμε ότι κρίνουμε ότι θέλει βελτίωση για να είμαστε εμείς και οι γύρω μας καλύτερα. Τίποτα δεν είναι τέλειο και ιδανικό στον κόσμο των ανθρώπων και δεν μοιάζει να είναι Αυτό το τέλειο που χρειαζόμαστε να κυνηγάμε και τελικά ποιο το νόημα του “τέλειου” και ποιος ορίζει τι σημαίνει “τέλειο” και “σωστό” και το πως “πρέπει” να κάνουμε “σωστά” τα πράγματα;

Σημαντικό για να χαράξουμε ένα δρόμο πέρα απ’ τα χνάρια του φόβου είναι να έχουμε δράση, να πράττουμε και να αναγνωρίζουμε την αξία αυτού που κάνουμε, με λίγα λόγια αγάπη για τον εαυτό και όχι μόνο για τον εαυτό αλλά και για τους συνανθρώπους μας, γι’ αυτό που είμαστε και όχι αυτό που θα θέλαμε να είμαστε μαζί με τους ανθρώπους που συνυπάρχουμε. Να αναζητήσουμε τις δεξιότητες-ικανότητές μας, ο κάθε ένας έχει τις ικανότητες όσο κι αν φαίνεται ότι είναι δύσκολο να ανακαλύψει αυτές τις ικανότητες και μπορεί να ορίσει με τον μοναδικό εαυτό του, τι είναι αυτό που λίγο λίγο, βήμα βήμα μπορεί να κάνει για να βγει απ΄το τούνελ του φόβου, με την όποια μικρή, φαινομενικά ασήμαντη αλλά πιθανά σημαντική για τον ίδιο πράξη.

Ένα βήμα τη φορά μακριά από το φόβο και με κατεύθυνση προς τη ζωή! Ας μην επιτρέψουμε σε καμία κατάσταση να μας αφαιρέσει το δικαίωμα στην ελπίδα και η ελπίδα τρέφεται με τη δράση, ούτε καν με την αντίδραση, η δράση αποφασίζεται από τον εαυτό μας ενώ η αντίδραση προσδιορίζεται από τον όποιον άλλον, τον “απέναντι”

Οι παραπάνω σκέψεις είναι από Δ. Ξενάκη, με αφορμή το παρακάτω απόσπασμα *βιβλίου που αναφέρεται στον φόβο και στην αδράνεια.

Το καλύτερα φυλαγμένο μυστικό στον κόσμο είναι ότι, από την άλλη πλευρά του φόβου σας, υπάρχει κάτι ασφαλές και ωφέλιμο που σας περιμένει. Αν περάσετε μέσα από έστω και μια λεπτή κουρτίνα φόβου, θα αυξήσετε την εμπιστοσύνη που έχετε στην ικανότητά σας να δημιουργήσετε τη ζωή σας.

Ο στρατηγός Τζορτζ Πάτον είπε: «Ο φόβος σκοτώνει περισσότερους ανθρώπους από το θάνατο». Ο θάνατος μας σκοτώνει μόνο μια φορά και συνήθως ούτε καν το ξέρουμε. Ο φόβος όμως μας σκοτώνει ξανά και ξανά, άλλες φορές απαλά και άλλες κτηνωδώς. Ωστόσο, αν συνεχώς προσπαθούμε να αποφύγουμε τους φόβους μας, θα μας κυνηγήσουν σαν επίμονα σκυλιά. Το χειρότερο που μπορούμε να κάνουμε είναι να κλείσουμε τα μάτια μας και να προσποιηθούμε ότι δεν υπάρχουν.

«Ο φόβος και ο πόνος» λέει ο ψυχολόγος Ναθάνιλ Μπράντεν, «πρέπει να αντιμετωπίζονται ως σινιάλα, όχι για να κλείνουμε τα μάτια μας, αλλά για να τα ανοίγουμε περισσότερο». Με το να κλείνουμε τα μάτια μας καταλήγουμε στην πιο σκοτεινή από τις ανέσεις, θαμμένοι ζωντανοί.

Η βιογραφία της Τζάνις Τζόπλιν, που εξιστορεί το θάνατό της, από το οινόπνευμα και την κατάχρηση ναρκωτικών, τιτλοφορήθηκε πολύ σωστά Θαμμένη Ζωντανή. Για την Τζάνις, όπως και για τόσο πολλούς ανθρώπους με παρόμοια προβλήματα, το οινόπνευμα παρείχε ένα τεχνητό και τραγικά εφήμερο αντίδοτο στο φόβο. Δεν είναι τυχαίο που στο παρελθόν το παρατσούκλι του ουίσκι ήταν “ψεύτικο κουράγιο”.

Υπήρξε κάποια περίοδος στη ζωή μου, όχι λίγα χρόνια πριν, όπου ο μεγαλύτερος φόβος μου ήταν να μιλάω δημοσίως. Δεν είχε καμιά σημασία ότι ο φόβος τού να μιλήσει κανείς μπροστά σε κόσμο ήταν ο νούμερο ένα φόβος των περισσότερων ανθρώπων, ακόμα μεγαλύτερος κι από το φόβο του θανάτου. Αυτό το γεγονός προκάλεσε κάποτε τον κωμικό Τζέρι Σάινφιλντ να επισημάνει ότι οι περισσότεροι άνθρωποι θα προτιμούσαν να είναι στο φέρετρο, παρά να εκφωνήσουν τον επικήδειο.

Για μένα το πρόβλημα πήγαινε ακόμα βαθύτερα. Σαν παιδί δεν μπορούσα να κάνω προφορικά κριτική βιβλίων. Ικέτευα τη δασκάλα μου να με απαλλάξει. Προσφερόμουν να κάνω δύο, ακόμα και τρεις γραπτές κριτικές για να αποφύγω την προφορική. Ωστόσο, καθώς η ζωή μου προχωρούσε, ήθελα να γίνω δημόσιος ομιλητής περισσότερο από καθετί. Το όνειρό μου ήταν να διδάξω τους ανθρώπους, παντού, για τις ιδέες που εγώ είχα μάθει. Όμως πως μπορούσα να το κάνω αυτό, αν ο φόβος της σκηνής με έκανε να παγώνω;

Ύστερα, μια μέρα, καθώς οδηγούσα στο Φίνιξ αλλάζοντας ραδιοσταθμούς, ψάχνοντας για καλή μουσική, έπεσα κατά λάθος πάνω σε ένα θρησκευτικό σταθμό όπου ένας κήρυκας φώναζε με θεατρινισμό: “Τρέξε προς το φόβο σου! Τρέξε ακριβώς πάνω του”. Βιάστηκα να αλλάξω το σταθμό, όμως ήταν πολύ αργά. Βαθιά μέσα μου ήξερα ότι είχα μόλις ακούσει κάτι που χρειαζόμουν. Σ’ οποιονδήποτε σταθμό και να το γύριζα, το μόνο που μπορούσα ν’ ακούσω ήταν οι λέξεις αυτού του τρελού: «Τρέξε προς το φόβο σου»

Την επόμενη ημέρα ακόμα δεν μπορούσα να το βγάλω από το μυαλό μου, έτσι τηλεφώνησα σε μια φίλη μου, που ήταν ηθοποιός. Της ζήτησα να με βοηθήσει να γραφτώ σε μια τάξη υποκριτικής, για την οποία μου είχε μιλήσει κάποτε. Της είπα ότι νόμιζα πως ήμουν έτοιμος να ξεπεράσω το φόβο μου να παρουσιάζομαι μπροστά σε κοινό. Παρ’ όλο που έζησα με πολύ άγχος τις πρώτες εβδομάδες της τάξης εκείνης, δεν υπήρχε άλλος τρόπος να φτάσω το φόβο μου. Δεν υπήρχε λόγος να τρέχω μακριά του πια, γιατί όσο εγώ έτρεχα, τόσο πιο διεισδυτικός γινόταν. Ήξερα ότι έπρεπε να κάνω στροφή και να τρέξω προς το φόβο μου, αλλιώς δεν θα μπορούσα να τον ξεπεράσω.

Εχει ειπωθεί ότι το σπουδαιότερο μέρος του κουράγιου είναι να ‘χεις κάνει πριν αυτό που πρέπει να κάνεις και αυτό σύντομα αποδείχθηκε αλήθεια για μένα, στις ομιλίες μου μπροστά σε κοινό. Ο φόβος του να κάνετε κάτι μπορεί να θεραπευτεί μόνο με το να το κάνετε. Σύντομα η εμπιστοσύνη μου αυξήθηκε με το να κάνω ξανά και ξανά αυτό που πριν φοβόμουν.

Η ορμή που έχουμε, αφού τρέξουμε μέσα από τον καταρράκτη του φόβου, είναι το πιο ενεργοποιό συναίσθημα του κόσμου. Αν νιώσετε ποτέ αποθαρρημένος, βρείτε κάτι που φοβάστε και κάντε το και παρατηρήστε τι συμβαίνει.

*Στιβ Τσάντλερ: «100 τρόποι για να βγείτε από την αδράνεια»

 terrapapers.com 

Ό,τι έκανες ή δεν έκανες, θα το βρεις σύντομα μπροστά σου…

Όταν ήμασταν στο σχολείο, μας δίδασκαν στο μάθημα της Φυσικής πως όλα τα έμψυχα και άψυχα όντα αυτού του κόσμου διατηρούνται σε μια ισορροπία.
Έβλεπα τον καθηγητή να λύνει ένα σωρό μαθηματικές πράξεις στον πίνακα κι αναρωτιόμουν πού θα μπορούσαν να μου χρησιμεύσουν όλα αυτά αργότερα.
Μετέπειτα ωστόσο που βγήκα στην πραγματική ζωή, διαπίστωσα πως αυτός ο κανόνας θα πρέπει να διδάσκεται σε όλα τα μαθήματα γιατί τελικά διέπει ολόκληρη την ύπαρξή μας.
Συνειδητοποίησα εκ των υστέρων πως ίσως όλα αυτά τα βαρετά αξιώματα που διαβάζαμε τότε να έκρυβαν κι ένα αλληγορικό μήνυμα· Ό,τι δώσεις, η ζωή θα στο επιστρέψει. Ίσως όχι με την ίδια μορφή, από την ίδια πηγή, ή στο σωστό timing, αλλά σίγουρα θα σου το επιστρέψει.
Γιατί φίλτατε, δε γίνεται εσαεί να παίρνεις αχόρταγα από δω κι εκεί και να μη δίνεις τίποτε.
Είμαστε οι επιλογές μας. Κι ως γνωστόν, κάθε επιλογή έχει ένα τίμημα. Κι εδώ δε μιλάμε για τις επιλογές που δεν επηρεάζουν κανέναν πέρα από σένα, αλλά για τις άλλες, αυτές που παίρνουν στο λαιμό τους κι άλλο κοσμάκη.
Αν στις ερωτικές σου συναναστροφές υπήρξες ανέκαθεν ένας εγωιστής που το μόνο που έκανε είναι να εκμεταλλεύεται τα συναισθήματα των γύρω του, αργά ή γρήγορα θα βρεθεί στο δρόμο σου ένας «δάσκαλος» που θα σου δείξει πώς είναι να αγαπάς κι ο απέναντι να σε εμπαίζει.
Θα σου μάθει πώς είναι να συμβιβάζεσαι με τα ψίχουλα που ζητιανεύεις, την ίδια στιγμή που εκείνος τα δίνει απλόχερα κάπου αλλού. Με αυτό τον τρόπο θα αντιστραφούν οι ρόλοι κι από θύτης θα γίνεις θύμα. Θα περάσεις απέναντι και θα νιώσεις πώς είναι να σε θυμάται κάποιος και να σε παίρνει τηλέφωνο μόλις του τελειώνουν οι καβάτζες.
Σου θυμίζει κάτι;
Η ζωή δεν είναι λαϊκή αγορά που απλά περνάς και δοκιμάζεις το εμπόρευμα από τους μικροπωλητές. Πρέπει να πληρώσεις γι’αυτό που θα αγοράσεις.
Όλοι μας θα πληρώσουμε και θα πληρωθούμε για κάτι. Και δεν είναι θέμα εκδικητικότητας, αλλά δικαιοσύνης. Και ισορροπίας. Με κάποιο τρόπο πρέπει να ανταμειφθούν όσοι πρόσφεραν και με κάποιο άλλο όσοι δεν έδωσαν τίποτα. Μόνο έτσι διατηρείται η αρμονία των πραγμάτων. Διότι δε γίνεται να γεμίζεις συνέχεια το δικό σου δοχείο από τους άλλους, απαιτώντας να γίνεται το δικό τους μικρότερο.
Πως θεωρείς λοιπόν πως θα αισθανθείς μόλις έρθει η σειρά του απέναντι να παίξει;
Αν σου έχουν μάθει πως η φιλία είναι μια σχέση μονόπλευρη όπου οι έννοιες της συμπαράστασης και της κατανόησης είναι αποκλειστικά προνόμια του άλλου, αν πιστεύεις πως έχεις μόνο δικαιώματα κι ο άλλος μόνο υποχρεώσεις, τότε λυπάμαι, αλλά θα καταλήξεις μόνος.
Όσα έπραξες θα τα βρεις μπροστά σου. Ο κανόνας που σου έλεγα παραπάνω, θα σε βρει στην πιο αδύναμη στιγμή, κι εκεί που θα χρειάζεσαι περισσότερο από κάθε άλλη φορά να υπάρξεις η λαμπρή εξαίρεσή του, θα ανοίξει το τεφτεράκι του, θα δει ότι δεν ήσουν τίποτα άλλο παρά ένα αχάριστο ανθρωπάκι και θα σου τα ζητήσει όλα μονομιάς. Τέρμα η πίστωση.
Προσομοιάζοντας τις κοσμικές αρχές, δεν πιστεύω πως οι άνθρωποι είναι εκδικητικοί εκ φύσεως. Θεωρώ πως η συσσωρευμένη αδικία μέσα τους είναι που ζητάει διακαώς δικαιοσύνη και ισότιμη αντιμετώπιση.
Κάποτε αναρωτιόμουν γιατί ορισμένοι πατάνε επί πτωμάτων για να ικανοποιήσουν τις φιλοδοξίες τους προκειμένου να ανέβουν στην εργασιακή ιεραρχία. Αργότερα τους συνάντησα στη διάρκεια της διαδρομής. Με τη διαφορά πως εγώ ανέβαινα αργά αλλά σταθερά ενώ εκείνοι έπεφταν παρέα με τη ματαιοδοξία τους.
Όσο πλήγωσες, θα πληγωθείς. Όσο μίσησες, θα μισηθείς.
Κάπως έτσι όμως θα μάθεις. Όχι μόνο εσύ, αλλά και ο απέναντι που υπήρξε σωστός.
Τα ίδια συνάντησα και με όσους ανθρώπους κοιμόντουσαν αγκαλιά με την καριέρα κι έκαναν πέρα τον έρωτα. Στο τέλος κατέληξαν μόνοι μαζί της.
Κάποτε πίστευα πως με το να ανταποδίδω τα ίσα στον άλλο, θα τον κάνω να πονέσει περισσότερο απ’όσο πόνεσα εγώ. Στη διάρκεια της ζωής λοιπόν, κι όσο έκανε τον κύκλο της, είδα με τα μάτια μου τη δικαιοσύνη να έρχεται από αλλού. Κι όταν τα παρατηρείς σαν απλός θεατής, η δικαίωση είναι μεγαλύτερη.
Τα πάντα εξισώνονται.
Για ελαχίστους ανθρώπους μόνο δεν επιβεβαιώνεται αυτό. Επειδή λοιπόν για τους περισσότερους θα επιβεβαιωθεί, μόλις φτάσει το πλήρωμα του χρόνου, ο τσιγκούνης θα χάσει λεφτά, ο φίλος που σε μαχαίρωσε θα μαχαιρωθεί, ο πρώην που σε πρόδωσε θα προδοθεί.
Διάλεξε πλευρά.
Πηγή / Via

Ιδού γιατί όσοι απειλούν με χρεοκοπία την Ελλάδα απλά λένε ... μπαρούφες: Κανείς διεθνής νόμος δεν προβλέπει κάτι τέτοιο

Στον αποήχο των απειλών, όπως αυτή του ανεκδιήγητου Πολωνού προέδρου της ΕΕ, Νόναλντ Τουσκο, που απειλούσε την Ελλάδα ότι "'Η θα συμφωνήσει με τις απαιτήσεις των δανειστών μέχρι τη Δευτέρα ή θα χρεοκοπήσει", η απάντηση που δίνουν οι ξένοι οίκοι αξιολόγησης είναι ότι ΚΑΝΕΙΣ δεν μπορεί να πτωχεύσει την Ελλάδα, από τους νυν δανειστές.

Ούτε η ΕΚΤ, ούτε οι χώρες του Eurogroup, ούτε φυσικά το ΔΝΤ. Ο λόγος; Αυτός που ξέρουν όλοι, αλλά έντεχνα το κρύβουν: Δεν υπάρχει νομικό πλαίσιο για την πτώχευση μίας χώρας από μία άλλη χώρα! Δεν υπάρχει τίποτα που να καθορίζει τι θα συμβεί αν η Ελλάδα αρνηθεί να πληρώσει τα επαχθή δάνεια.

Αντίθετα με το 2012 που το χρέος ήταν προς τους ιδιώτες και η μη αποπληρωμή του θα μπορούσε να οδηγήσει σε μία κατάσταση ανάλογη με της Αργεντινής, καθώς οι ιδιώτες πιστωτές μπορούσαν να προσφύγουν σε διεθνή δικαστήρια και να ζητήσουν τα λεφτά τους κατάσχοντας εθνικά περιουσιακά στοιχεία, τώρα απλώς δεν υπάρχει μία τέτοια δυνατότητα για κανέναν από τους λεγόμενους, "θεσμούς"!

Τόσο απλά.

Μπορούν να κάνουν πολλά μέσω ΕΚΤ, αλλά όχι κρίσιμα: Δεν μπορούν να μας αναγκάσουν να επιστρέψουμε τα λεφτά που έδωσαν στις τράπεζές τους το 2012, αντικαθιστώντας το χρέος μας προς αυτούς και χρεώνοντάς μας ανάλογα.

Αυτό "ξέχασαν" να το πούνε στους λαούς τους και στα Κοινοβούλια των χωρών τους όταν ψήφιζαν νόμους δανειοδότησης της Ελλάδας, απλώς και μόνο για να πληρωθούν οι τράπεζές τους.

Για να πάμε σε μια άλλη απλή περίπτωση οικεία στους ενασχολούμενους με την άμυνα, οι πιστώσεις FMS των ΗΠΑ είναι δάνεια που δίνονται για να αγοράζονται αμερικανικά όπλα.

Ορισμένα κράτη δεν πλήρωσαν ποτέ τα δάνεια αυτά για διάφορους λόγους, π.χ. γιατί άλλαξαν γεωστρατηγικό στρατόπεδο. Τέθηκε ποτέ θέμα πτώχευσής τους από τις ΗΠΑ; Ποτέ! Γιατί δεν υπάρχει νομικό πλαίσιο για κάτι τέτοιο.

Και σε τελική ανάλυση τι σημαίνει "χρεοκοπία" μιας χώρας από μία άλλη χώρα; Ας μας πει ο Ν.Τουσκ ή ο κάθε γραφειοκράτης των Βρυξελλών τι σημαίνει "χρεοκοπία" πέρα από την τυπική χρεοκοπία που βιώνει η χώρα από το 2010 και την ουσιαστική που βιώνει από το 1989;

Ο ίδιος ο διεθνούς φήμης οικονομολόγος Τζόσεφ Στίγκλιτς, αλλά και οι ξένοι οίκοι, όπως η S&P, η Fich και η Moody's σε διαδοχικές εκθέσεις τους έχουν δηλώσει τις τελευταίες ημέρες ότι ΔΕΝ υπάρχει χρεοκοπία για την Ελλάδα με την τυπική έννοια του όρου, αν δεν πληρωθεί το ΔΝΤ ή οι Ευρωπαίοι δανειστές.

Και αυτό γιατί κανένα κράτος δεν μπορεί να πτωχεύσει κανένα άλλο, ούτε κανένας διεθνής οργανισμός δεν προβλέπεται να πτωχεύσει ένα κράτος! Το αντίθετο θα ίσχυε αν οι πιστωτές μας ήταν ιδιώτες και δεν είχε μεταβιβαστεί το χρέος το 2012.

Αναφερόμενος στην περίπτωση μη πληρωμής των δανειστών από την Ελλάδα ο Τ.Στίγκλιτς γράφει στο «Project Syndicate».

"Δεν υπάρχει ενιαίος νόμος για το χρέος, ούτε δυνατότητα μιας χώρας να πτωχεύσει μία άλλη".

Στις 15 Ιουνίου η Standard & Poor's δημοσιοποίησε έκθεση σύμφωνα με την οποία η μη καταβολή των 6,7 δισ. ευρώ που οφείλει η Ελλάδα στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα τον Ιούλιο και τον Αύγουστο δεν σημαίνει χρεοκοπία και δεν θα θα θεωρηθεί από τον οίκο ως κήρυξη επιλεκτικής χρεοκοπίας!

Όπως εξηγεί Standard & Poor's - άποψη που έχει εκφράσει και η Moody's- δεν θεωρεί ότι ένα κράτος κηρύσσει πτώχευση εάν δεν προχωρήσει στην αποπληρωμή δόσης σε πιστωτές του λεγόμενου επίσημου τομέα, όπως είναι το ΔΝΤ, η ΕΚΤ ή η Παγκόσμια Τράπεζα. Επομένως, η S&P σε μια τέτοια περίπτωση δεν θα υποβαθμίσει την Ελλάδα στην κατηγορία επιλεκτική χρεοκοπία (selective default).

Ούτε εάν η Ελλάδα δεν καταβάλει το οφειλόμενο ποσό στην ΕΚΤ, "ο Standard & Poor's δεν θα υποβαθμίσει το κρατικό αξιόχρεο της Ελλάδας σε 'SD' (σ.σ. selective default, επιλεκτική χρεοκοπία)".

«Εξ όσων γνωρίζουμε, η ΕΚΤ διακρατεί το σύνολο των κρατικών ομολόγων τα οποία είχε λάβει κατά τη διάρκεια της ανταλλαγής τους το 2012. Αυτός είναι ο λόγος που η μη εξόφληση των ομολόγων δεν θα επηρεάσει άμεσα τους ιδιώτες πιστωτές", επιχειρηματολογεί ο S&P.

Αυτά τα γνωρίζει η κυβέρνηση και για τον λόγο αυτό εκ του ασφαλούς παίζει "σκληρό" παιχνίδι-και καλά κάνει.

Τα χρονοδιαγράμματα των πληρωμών είναι τα εξής: 1,6 δισεκ. ευρώ στο ΔΝΤ ως την 30ή Ιουνίου, 6,7 δισεκ. ευρώ στην ΕΚΤ σε δύο δόσεις, την πρώτη, ύψους 3,45 δισεκ. ευρώ, την 20ή Ιουλίου και τη δεύτερη, ύψους 3,2 δισεκ. ευρώ, έως την 20ή Αυγούστου.

Αυτά χωρίς συμφωνία που να προβλέπει "κούρεμα" του χρέους, ΔΕΝ θα πληρωθούν.

defencenet.gr