Μυστηριώδεις χαμένες Ατλαντίδες

Έχει άραγε αλλάξει τόσο πολύ ο παγκόσμιος γεωγραφικός άτλας που κομμάτια γης και ήπειροι ολόκληρες έχουν εξαφανιστεί από προσώπου γης;

Αν είναι να πιστέψουμε τις λαϊκές παραδόσεις και τους θρύλους, τότε σίγουρα ναι!

Κι αν η δική μας χαμένη Ατλαντίδα παραμένει εδώ σταθμός εξαφανισμένης έκτασης, δεν είναι στα σίγουρα η μόνη, καθώς έχει πολύ παρέα εκεί στις εσχατιές του χωροχρόνου που ενδεχομένως κρύβεται. 

Άλλες εξαφανίστηκαν εξαιτίας λέει φυσικών φαινομένων, όπως το λιώσιμο των πάγων ή η κίνηση των τεκτονικών πλακών, άλλες πάλι ήταν αποτέλεσμα κακής πλοήγησης μπερδεμένων θαλασσοπόρων εκεί στην πρώιμη ναυσιπλοΐα, το γεγονός ωστόσο παραμένει: η ιστορία χαμένων πατρίδων έρχεται και επανέρχεται στα παγκόσμια χρονικά με μια εμμονή σχεδόν ψυχαναγκαστική. 

Αναγκάζοντας ιστορική ανάλυση και επιστήμη να ασχοληθούν στα σοβαρά μαζί τους, παρά το γεγονός ότι ζούμε στη λεγομένη εποχή της πληροφόρησης και θα πίστευε κανείς ότι θα μπορούσαμε να διακρίνουμε πια καθαρά τον μύθο από την πραγματικότητα. 

Ένα όμως είναι σίγουρο: πολλές οι μυστηριώδεις εκτάσεις που εμφανίζονται να έχουν καταποντιστεί, συντηρώντας παραδόσεις που δεν φαίνονται να ξεθωριάζουν στο φως του επιστημονικού πνεύματος και του ορθού λόγου…

Mayda

Επίσης γνωστή ως Νησί του Μαμ, η Mayda είναι ένα νησί-φάντασμα του Ατλαντικού Ωκεανού, στα ανοιχτά της νοτιοδυτικής Ιρλανδίας. Οι ναυτικοί που έζησαν στην εποχή των μεγάλων εξερευνήσεων τη θεωρούσαν εξαιρετικά επικίνδυνη γη, περικυκλωμένη από δράκους και θαλάσσια τέρατα, όπως υποδεικνύουν ναυτικοί χάρτες ήδη από το 1397 μ.Χ. Οι κίνδυνοι για όποιον κοντοζύγωνε τις ακτές του νησιού ήταν πελώριοι, γι’ αυτό και οι βρετανοί θαλασσοπόροι το απέφευγαν με κάθε κόστος. Το μυστηριώδες νησί εμφανιζόταν συχνά στους μεσαιωνικούς χάρτες της εποχής και συνέχισε να εμφανίζεται και στα κατοπινά χρόνια, πάντοτε σε σχήμα ημισελήνου. Ακόμα και σε χάρτη του 1906 σημειώθηκε για τελευταία φορά, παρά το γεγονός ότι τίποτα δεν υπάρχει στη νοτιοδυτική γωνιά της Ιρλανδίας…

Cantref Gwaelod

Σύμφωνα με τον κέλτικο θρύλο, το πανέμορφο ουαλικό βασίλειο ήταν εκεί που είναι σήμερα ο Κόλπος του Κάρντιγκαν (μεταξύ των νήσων Ramsey και Bardsey). Καθώς κειτόταν κάτω από τη στάθμη της θάλασσας, ένα πελώριο ανάχωμα το προστάτευε από τα μανιασμένα νερά, μέχρι να κάνει τουλάχιστον την εμφάνισή του ένας επισκέπτης βασιλιάς και να ξελογιάσει την πανώρια κόρη που ήταν επιφορτισμένη με το κλείσιμο του αναχώματος τις νύχτες. Το ανάχωμα έμεινε λοιπόν ανοιχτό και το βασίλειο θάφτηκε κάτω από το νερό, παραμένοντας στον υγρό τάφο του μέχρι τον Φεβρουάριο του 2014, όταν καταιγίδα στον Κόλπο του Κάρντιγκαν αποκάλυψε κάτω από την άμμο ένα δάσος από απολιθωμένους κορμούς και μια σειρά από αρχαίους διαδρόμους. Την ίδια στιγμή, στα ανοιχτά των ακτών εντοπίστηκε ένας σωρός από πέτρες και βράχους που θύμιζαν ερειπωμένο κτίριο. Παρά το γεγονός ότι κανείς δεν ξέρει αν είναι τα απομεινάρια του Cantref Gwaelod ή απλά προϊστορικά ερείπια, ο θρύλος του χαμένου βασιλείου αναζωπυρώθηκε… 

Lyonesse

Άλλη μια χαμένη βρετανική γη, αυτή ήταν ένα νησάκι στα ανοιχτά των ακτών της Κορνουάλης. Στους θρύλους του Αρθούρου, ήταν περίφημη ως το σπίτι του Τριστάνου, αν και αργότερα απέκτησε φήμη εξαιτίας της μυστηριώδους εξαφάνισής της. Σύμφωνα με την παράδοση, η γη εξαφανίστηκε μέσα σε μια νύχτα ως τιμωρία για τα κρίματα των κατοίκων της. Μόνο ένας άντρας γλίτωσε από τον καταποντισμό του νησιού στα έγκατα της θάλασσας, ξεφεύγοντας από την πλημμύρα με τη βοήθεια του λευκού αλόγου του. Οι αρχαιολόγοι πιστεύουν ότι ο μύθος αναφέρεται σε κάτι αγγλικά νησάκια που ήταν κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας και υπήρχαν ακόμα και κατά τη ρωμαϊκή κατάκτηση της Βρετανίας, αν και αργότερα καταποντίστηκαν από την άνοδο της στάθμης των νερών εξαιτίας της τήξης των πάγων. Καταδυτικές αποστολές έχουν αποκαλύψει αρκετά απομεινάρια αρχαίων οικισμών και καταβυθισμένων νήσων στην ευρύτερη περιοχή… 

Mu

Πολύ μεγαλύτερη από νησί, η Mu ήταν μια ολόκληρη ήπειρος που βυθίστηκε στο μέσο του Ειρηνικού Ωκεανού. Η τεράστια έκταση υποτίθεται ότι κατοικούταν από έναν πανάρχαιο πολιτισμό που διασκορπίστηκε στην Ευρασία, τη Βόρεια Αφρική και την αμερικανική ήπειρο. Αυτό εξηγεί -ισχυρίζονται οι υποστηρικτές της θεωρίας- το πώς πανάρχαιοι πολιτισμοί όπως οι Αιγύπτιοι, οι Ιάπωνες και οι Μάγια εξελίχθηκαν τόσο. Η επιστήμη φαίνεται ωστόσο να έχει αντίθετη γνώμη, καθώς η εξαφάνιση μιας ολόκληρης ηπείρου χωρίς να έχει αφήσει ίχνη μόνο συχνό φαινόμενο δεν είναι. Αν και υποβρύχια μυστήρια και ανωμαλίες του βυθού συντηρούν ακόμα τον μύθο της χαμένης ηπείρου. Ορόσημο εδώ είναι το λεγόμενο Μνημείο Yonaguni, τα απομεινάρια αυτού που φαίνεται δηλαδή να είναι ένας πανάρχαιος ναός στον πυθμένα των γιαπωνέζικων νήσων Yaeyama, για το οποίο οι σκεπτικιστές διατείνονται ότι πρόκειται για φυσικούς σχηματισμούς και οι πιστοί της θεωρίας το παραθέτουν ως αποστομωτική απόδειξη για την ύπαρξη της Mu. Φαίνεται ότι η ερμηνεία του υποθαλάσσιου γρίφου είναι και πάλι θέμα γούστου…

Kumari Kandam

Ο προφορικός θρύλος της φυλής των Ταμίλ της ινδικής χερσονήσου θέλει το Kumari Kandam να είναι το λίκνο του πολιτισμού τους. Το βασίλειο απλωνόταν στον Ινδικό Ωκεανό και συνέδεε τη Μαδαγασκάρη, την Ινδία, τη Σρι Λάνκα και την Αυστραλία. Ήταν ένας ακμαίος και ειρηνικός πολιτισμός, μέσα στον οποίο άνθησαν η ποίηση και τα γράμματα, αν και σύμφωνα με τη λαϊκή παράδοση ο πολιτισμός χάθηκε πέφτοντας θύμα του «kadatkol», που στην πανάρχαια γλώσσα των Ταμίλ σημαίνει «η θάλασσα καταβροχθίζει τη στεριά». Στη γραμματεία μάλιστα της φυλής συναντάμε μακροσκελή ποιήματα που απεικονίζουν το πώς χάθηκαν βουνά και πολιτισμοί από τα μανιασμένα νερά, αν και κανείς δεν ξέρει αν αναφέρονται σε νησάκια που καταποντίστηκαν απλώς κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας ή σε ολόκληρη ήπειρο που χάθηκε μια για πάντα στον υγρό της τάφο.

Mauritia

Φαίνεται ότι μια ολόκληρη καταβυθισμένη ήπειρος που συνέδεε άλλοτε Ινδία και Μαδαγασκάρη δεν είναι εντελώς απίθανη, καθώς το 2013 εξερευνητική ομάδα φάνηκε να βρίσκει σχετικά ευρήματα στα ανοιχτά του Μαυρίκιου. Η μικροήπειρος -όπως τη λένε λόγω του μεγέθους της- Mauritia πιστεύεται ότι ήταν κάποτε τμήμα της χερσαίας έκτασης που συνέδεε Ινδία, Μαδαγασκάρη, Αυστραλία και Ανταρκτική και πλέον κείται στα βάθη των ωκεανών θαμμένη κάτω από μάζες ηφαιστειακής δράσης. Η διαφορά της χαμένης ηπείρου Mauritia από μυθικά ανάλογα όπως η Ατλαντίδα ή η Kumari Kandam εδράζεται στο ότι αυτή η υπόθεση συγκεντρώνει επιστημονικά ερείσματα, κάνοντας αρκετές θεωρίες να μιλούν να καταποντισμό της μικροηπείρου εξαιτίας της κίνησης των τεκτονικών πλακών που κατέληξαν στον κατακερματισμό των υπερηπείρων πριν από 85 εκατ. χρόνια…

Hy-Brasil

Άλλο ένα νησάκι που εμφανιζόταν στα ανοιχτά των ακτών της Ιρλανδίας κατά τη διάρκεια της εποχής των μεγάλων ανακαλύψεων. Δεν πρέπει ωστόσο να το συγχέουμε με το νησί της Mayda, καθώς αυτό έχει το δικό του σχήμα και είναι κυκλικό. Για αιώνες, οι ναυτικοί της περιοχής επέστρεφαν σπίτια τους διηγούμενοι ιστορίες για τα μυστηριώδη εδάφη της Hy-Brasil, που ξεπρόβαλαν μέσα από την ομίχλη και φιλοξενούσαν ειρηνικούς πολιτισμούς που υποδέχονταν τους απρόσκλητους επισκέπτες πάντα με δώρα, ασήμια και χρυσάφια. Μετά τον 19ο αιώνα όμως η Hy-Brasil εξαφανίζεται μαγικά από τους επίσημους χάρτες του Ηνωμένου Βασιλείου, καθώς το γεωγραφικό της στίγμα δεν μπορούσε να επιβεβαιωθεί. Παρά το γεγονός ότι το νησάκι ενδέχεται να είχε σχέση με τον σχεδόν προϊστορικό ιρλανδικό μύθο του Bresal, ενός μυστηριώδους νησιού γεμάτο νεράιδες και βασιλιάδες που εμφανιζόταν μια φορά κάθε 7 χρόνια, έχουν ήδη ανακαλυφθεί υποθαλάσσια νησάκια στα ανοιχτά της Ιρλανδίας, αν και η ανάλυση αποδεικνύει ότι πρέπει να είχαν βυθιστεί πριν από την εποχή του ανθρώπου. Όσοι πιστεύουν στον θρύλο όμως αντιγυρνούν ότι με βάση τα ευρήματα, δεν θα ήταν απίθανο οι αρχαίοι ναυτικοί να έχουν σκοντάψει πράγματι πάνω σε ένα τέτοιο νησί…

Θούλη

Την ύπαρξη του μυστηριώδους τόπου του Βορρά που ονομάστηκε από τον ίδιο Θούλη την πληροφορούμαστε από τον αρχαίο έλληνα έμπορο και εξερευνητή του 4ου αιώνα π.Χ. Πυθέα (Πυθεύς ο Μασσαλιώτης), ο οποίος περιέγραψε στο ταξίδι του στα βόρεια της Μεγάλης Βρετανίας έναν παγωμένο και ομιχλώδη τόπο στα βόρεια της Κορνουάλης. Στο σύγγραμμά του «Γης περίοδος ή τα περί του Ωκεανού» ισχυρίζεται ότι έφτασε στις εσχατιές του Βορρά, όπου αντίκρισε τη Θούλη, στην οποία πολλοί αναλυτές αναγνωρίζουν την Ισλανδία. Οι αναφορές στο μυθικό νησί συνεχίζονται κατόπιν και συναντώνται ακόμα και στον Βιργίλιο, αν και ο Στράβων αμφιβάλει πολύ για το περίφημο ταξίδι. Παρά ταύτα, η Θούλη απέκτησε τη δική της ζωή αναγκάζοντας μέχρι και τον Κολόμβο να ισχυριστεί ότι τη συνάντησε κατά τον πηγαιμό του στον Νέο Κόσμο. Οι αναφορές του Πυθέα, αν είναι αληθινές, υποδεικνύουν ότι πρέπει να έβλεπε τη Σκανδιναβία ή την Ισλανδία, ενώ δεν αποκλείεται να επρόκειτο ακόμα και για τη Σκοτία…

Iram

Άλλη μια μοναδική χαμένη γη, αυτή δεν πνίγηκε στα νερά αλλά στην καυτή άμμο της ερήμου. Αναφέρεται για πρώτη φορά στο Κοράνι και σύμφωνα με το ιερό κείμενο του Ισλάμ, ήταν ένα κραταιό βασίλειο στην αραβική χερσόνησο ο βασιλιάς του οποίου θέλησε να το μετατρέψει στον πιο μεγαλοπρεπή πολιτισμό που θα έβλεπε ποτέ ο κόσμος. Η ματαιοδοξία του όμως έφερε τη μήνη του Αλλάχ, ο οποίος έστειλε τιμωρία με τη μορφή αμμοθύελλας. Για αιώνες, οι ακαδημαϊκοί αναλυτές πίστευαν ότι επρόκειτο απλώς για θρύλο, αν και αρχαιολογική ανασκαφή αποκάλυψε το 1992 στο Ομάν τα απομεινάρια μιας αρχαίας πόλης θαμμένης κάτω από τόνους άμμου. Τεχνουργήματα που ανασύρθηκαν χρονολογήθηκαν από το 2000 π.Χ., την ίδια ώρα που το μοτίβο της καταστροφής της τεράστιας πόλης υποδεικνύει ότι πιθανότατα έπεσε θύμα κατακλυσμιαίας αμμοθύελλας, κάτι που έφερε στο Iram τον τίτλο της «Ατλαντίδας της Άμμου»…

Shambhala

Τη Shambhala την πρωτοσυναντάμε στο περίφημο ινδουιστικό ποίημα Μαχαμπαράτα και αργότερα σε πολλά ιερά κείμενα των βουδιστών. Και στις δύο παραδόσεις, το κρυμμένο βασίλειο είναι μια πανέμορφη και ειρηνική κοιλάδα οι πάνσοφοι κάτοικοι της οποίας ζούσαν χιλιάδες χρόνια χωρίς να αρρωσταίνουν ή να γεράζουν. Η Shambala έγινε γνωστή στον δυτικό κόσμο το 1933, από το μυθιστόρημα του James Hilton «Lost Horizon», στο οποίο περιγράφεται ο επίγειος παράδεισος Shangri-La που βασίζεται στον μύθο της Shambala. Την ώρα που οι πιστοί την πίστευαν αληθινό μέρος και οι επιστήμονες αμφέβαλλαν πολύ γι’ αυτό, η αρχαιολογική σκαπάνη έφερε στο φως το 2007 στο Νεπάλ μια σειρά από σπήλαια και κοιλάδες που περιείχαν έναν ολόκληρο θησαυρό από αρχαία κείμενα και κειμήλια, που χρονολογούνται πριν από τη μεταστροφή των Θιβετιανών στον βουδισμό. Η ιερή γη των βουδιστών στην κεντρική Ασία ενδέχεται λοιπόν να μην είναι εντελώς μύθος.

Πηγή

Έρευνα ΑΠΘ: Αύξηση καρκινογένεσης κατά 13,5% λόγω..Ασπροπύργου!

Αύξηση 13,5% στην πιθανότητα καρκινογένεσης προκάλεσε, σύμφωνα με μετρήσεις επιστημόνων του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, η πυρκαγιά στο εργοστάσιο ανακύκλωσης του Ασπροπύργου την περασμένη εβδομάδα, αν και σύμφωνα με την Πυροσβεστική κάηκε μόλις το 1/20 των συσσωρευμένων απορριμάτων.

Είναι προφανές ότι οι δραματικές επιπτώσεις της πυρκαγιάς που γέμισε τον ουρανό ολόκληρης της Αττικής με τοξικά αέρια δεν έχουν ακόμη χαρτογραφηθεί, καθώς οι ειδήμονες συνεχίζουν στο να αλληλοσυγχαίρονται για την "επιτυχή επιχείρηση κατάσβεσης".

Το Εργαστήριο Περιβαλλοντικής Μηχανικής (Τμήμα Χημικών -ΑΠΘ) με επικεφαλής τον αναπληρωτή καθηγητή, Δημοσθένη Σαρηγιάννη, ο οποίος συμμετέχει στις συνεχιζόμενες έρευνες για τις επιπτώσεις της πυρκαγιάς στον πληθυσμό, προχώρησε στην εκπόνηση μιας μελέτης.

Σκοπός ήταν η "Εκτίμηση κινδύνου από την έκθεση σε διοξίνες και φουράνια λόγω της πυρκαγιάς στο κέντρο διαλογής ανακυκλώσιμων υλικών (ΚΔΑΥ) στον Ασπρόπυργο. 

Πηγή: Ελεύθερος Τύπος
thesecretrealtruth.blogspot.com

Υπερπληροφόρηση: O Θάνατος της Κριτικής Σκέψης

Διανύουμε μία περίοδο όπου κάθε έκφανση κριτικής-εναλλακτικής σκέψης τείνει να εκμηδενιστεί εντελώς. Ο άνθρωπος βομβαρδίζεται, καθημερινώς, από ένα χείμαρρο πληροφοριών, πολλές φορές ανούσιων, με αποτέλεσμα να ξεχνά να φιλτράρει αυτά που ακούει. Φιλτράρω, σημαίνει «κατεβάζω ρολά», αφουγκράζομαι τον εαυτό μου και κατόπιν ενδοσκόπησης, κριτικής σκέψης καταλήγω σε συμπεράσματα για αυτά που μόλις ενημερώθηκα. Είτε πρόκειται για είδηση της επικαιρότητας, είτε για πολιτική εκπομπή, ταινία, ντοκιμαντέρ. Όταν όμως βάλλεσαι πανταχόθεν από την ετοιμοπαράδοτη γνώμη των «ειδικών» τείνεις να παραγκωνίζεις την αναλυτική σου σκέψη.

Η μεγαλύτερη παθογένεια της «κοινωνίας της πληροφορίας» είναι ακριβώς αυτή: ενώ ανά πάσα στιγμή μπορούμε να ανατρέξουμε σε κάθε πληροφορία, την συλλογιστική που απαιτείται για να μετουσιώσουμε την πληροφορία σε γνώση, και την γνώση σε αλήθεια, όχι μόνο την απαξιούμε, αλλά δεν διαθέτουμε καν τα στοιχειώδη μέσα για να την ασκήσουμε. Τότε γινόμαστε έρμαιο στις αναλύσεις και γνώμες «καλοθελητών».

Ο μέσος πολίτης οφείλει να γίνει ρεπόρτερ. Να αποδέχεται τα πάντα αλλά και να τα αμφισβητεί. Να διασταυρώνει τις απόψεις του. Να συμμετέχει ενεργά στην ενημέρωση. Σαν ένα ζωύφιο να ψάχνει συνεχώς τα πάντα. Και το πιο σημαντικό από όλα: να ιεραρχεί την σημασία των όσων επιλέγει να μάθει. Ειδικά στην εποχή μας, που μια ακατάσχετη σαβούρα ηλιθιότητας πλασάρεται με το πρόσχημα της ψυχαγωγίας.

Σήμερα, περισσότερο από ποτέ, πελαγώνουμε σε έναν ωκεανό άχρηστης πληροφορίας. Κανείς δεν σκέφτεται να ξεσκαρτάρει. Κανείς δεν θέτει στον εαυτό του το ερώτημα: «Σε τι θα με ωφελήσει αυτή η πληροφορία. Πέρα από τα λίγα λεπτά διασκέδασης και εκτόνωσης που θα μου προσφέρει, θα με κάνει καλύτερο άνθρωπο; Ή θα γίνω κουτσομπόλης, τιποτένιος, επιρρεπής σε μικρότητες και ξεκατινιάσματα;»

Ο καταιγισμός πληροφοριών έχει καταστροφικότατη επίδραση στον εγκέφαλο. Το ξέρουν και οι διαφημιστικές, εξάλλου, και το εκμεταλλεύονται εις βάρος μας. Όχι, αυτή η δήλωση δεν είναι καθόλου συνομωσιολογική, αλλά πέρα για πέρα αληθινή. Ας φέρουμε ένα παράδειγμα. Παρατηρήστε μία οποιαδήποτε διαφήμιση. Η εναλλαγή των καρέ γίνεται με φρενήρη ρυθμό. Οι εικόνες διαδέχονται ή μία την άλλη ιλιγγιωδώς. «Ε, πρόκειται για αθώα στιλιστική επιλογή, δεν αποσκοπεί σε κάτι», θα πουν οι αδαείς. Κι όμως..

Έχει αποδειχθεί πειραματικά ότι, ο εγκέφαλος όταν υπερδιεγείρεται από απανωτά οπτικά ερεθίσματα, από ένα σημείο και μετά, κλατάρει, σταματά να τα επεξεργάζεται, και μπαίνει σε λειτουργία παρόμοια με αυτή του υπνωτισμού, εκπέμποντας κύματα Α (άλφα) των 8-13 Hz. Αυτή η υπνωτική κατάσταση του εγκεφάλου είναι και η πιο ευάλωτη από πλευράς κριτικής σκέψης. Και τα περισσότερα διαφημιστικά σποτάκια αυτόν τον πνευματικό λήθαργο στοχεύουν να πυροδοτήσουν. Πόσους και πόσους μανιώδεις τηλεθεατές δεν έχουμε ακούσει να λένε ότι η τηλεόραση τους «ξεκουράζει», τους «νανουρίζει». Όχι μόνο το βράδυ, αλλά και έπειτα από μία κοπιαστική μέρα στο γραφείο.

Ίσως, τελικά, αυτή η υπερέκθεση στον ορυμαγδό των πληροφοριών να μην μας κάνει τόσο έξυπνους όσο νομίζουμε. «Η πολυμάθεια δεν διδάσκει την σωφροσύνη», μας υπενθυμίζει ο Ηράκλειτος. «Εάν θέλεις να επιτύχεις γνώση, να προσθέτεις πράγματα κάθε μέρα. Εάν θέλεις να επιτύχεις σοφία, να αφαιρείς πράγματα κάθε μέρα», συμπληρώνει ο Λάο Τσε.

Προβλέπω ότι στο μέλλον, ακόμη πιο ωφέλιμη από την δίαιτα στις κακές τροφές, θα είναι η δίαιτα στις κακές πληροφορίες.

awakengr

H αληθινή μας ταυτότητα...

 Aναζητώντας την αληθινή μας ταυτότητα

Ε ναι, κοιτάξτε τα ζώα. Ορισμένα ζουν ελεύθερα μέσα στο δάσος, ενώ άλλα, το φτωχά, όπως τα άλογα, τα βόδια, οι καμήλες, τα σκυλιά, εργάζονται για έναν κύριο που τα εκμεταλλεύεται. Κι εμείς επίσης, δεν είμαστε ελεύθεροι: είμαστε διαφεντεμένοι από άλλες δυνάμεις και εργαζόμαστε γι αυτές με δικά μας έξοδα.
Κάποτε μιλούσα σ’ ένα συγγραφέα που νόμιζε τον εαυτό του για κάτι το αξιοθαύμαστο γιατί είχε γράψει δύο ή τρεις αισθηματικές ιστορίες. Του εξήγησα αυτό το θέμα των δύο φύσεων, της ανώτερης και της κατώτερης, και όταν άκουσε ότι υπάρχουν στον αόρατο κόσμο όντα που μας εκμεταλλεύονται, τα οποία μας χρησιμοποιούν ακριβώς όπως εμείς εκμεταλλευόμαστε τα ζώα, να που αγανάκτησε κι εκνευρίστηκε: «Πώς; Μα δεν είναι δυνατόν!» Τον κοιτάζω σκεφτόμενος ότι, για συγγραφέας, δεν ήταν τόσο οξυδερκής για να μην έχει καταλάβει ότι αυτό που εμείς κάνουμε με τα ζώα, άλλοι μπορούν να το κάνουν μ’ εμάς.
Οι άνθρωποι βάζουν τα ζώα να εργάζονται, τους γδέρνουν το δέρμα, πουλάνε τη σάρκα τους χωρίς ποτέ να αναρωτηθούν αν έχουν αληθινά το δικαίωμα να το κάνουν. Βεβαίως, αν ζητήσουμε τη γνώμη των ζώων, θα διαμαρτυρηθούν για την αδικία και τη σκληρότητα των ανθρώπων. Όμως οι άνθρωποι, αυτοί, βρίσκουν ότι αυτό είναι φυσικό. Λοιπόν, γιατί να μην υπάρχουν άλλα όντα τα οποία θα ενεργούσαν κατά τον ίδιο τρόπο μ’ εμάς;
Είναι λογικό: μας χρησιμοποιούν. Μας δίνουν λίγη τροφή και μετά μας σπρώχνουν για να καλλιεργήσουμε τα χωράφια τους, για να εκτελέσουμε τα σχέδιά τους, και στο τέλος μας κομματιάζουν για να κάνουν από μας σαλάμια και λουκάνικα που τα απολαμβάνουν.
Αν ήξερε κανείς μόνο τι είναι ο αόρατος κόσμος! Υπάρχουν όλων των ειδών οι πληθυσμοί, λαοί και φυλές, και μερικές πέφτουν με μανία πάνω στους ανθρώπους, κατά τον ίδιο τρόπο που οι άνθρωποι πέφτουν μανιασμένα πάνω σε ορισμένα ζώα για να τα κάνουν να δουλέψουν, να τα πουλήσουν, να τους γδάρουν το δέρμα, να τα φάνε: είναι το ίδιο πράγμα. Να ένα καινούργιο φως που θα δοθεί αργότερα σε όλη την ανθρωπότητα. Προς το παρόν, είναι εσείς που επωφελείστε.

Δυστυχώς είναι δύσκολο να κάνει κανείς τους ανθρώπους να καταλάβουν ότι το φυσικό τους σώμα (το στομάχι, η κοιλιά, τα γεννητικά όργανα) δεν είναι αυτοί οι ίδιοι. Φυσικά, πρέπει να του δώσει κανείς κάποια τροφή, όπως στο άλογό μας, όμως όχι τα πάντα, και πάνω απ’ όλα να μην ταυτιστούμε με αυτό. Σκεφτείτε, διαλογιστείτε, και σε όλες τις περιστάσεις της ζωής θα ξέρετε αν είναι η προσωπικότητα ή η ατομικότητα που σας σπρώχνει να ενεργήσετε.
Προς το παρόν, δεν έχετε ακόμα αυτή τη διάκριση, όμως μια μέρα, όταν θά ‘ρθει το φως, θα αντιληφθείτε ότι είχατε χάσει τα πάντα: το χρόνο σας, τις δυνάμεις σας, τις ενέργειές σας, γιατί είχατε βάλει το κεφάλαιο σας σε μια τράπεζα που δεν ήταν δική σας και ότι όλα καταβροχθίστηκαν από την άβυσσο.

Ας πάρουμε, παραδείγματος χάρη, το θέμα της σεξουαλικότητας, Όταν θέλετε να δώσετε απόλυτη ελευθερία σε μια αγάπη καθαρά σεξουαλική, προσωπική, εγωιστική, αντιλαμβάνεστε ότι όλες οι συσκευές σας λειτουργούν ανεξάρτητα από τη θέληση σας, χωρίς να μπορείτε να τις σταματήσετε ή να ελαττώσετε την ταχύτητα για οτιδήποτε. Διαπιστώνετε μόνο, αλλά δεν καταφέρνετε τίποτα. Είναι λοιπόν άλλες δυνάμεις που σας έχουν κυριεύσει, που σας παίρνουν τα πάντα, κι εσείς είστε εκεί για να διαπιστώνετε μόνο αυτό που συμβαίνει.
Ενώ στην πνευματική αγάπη; αισθάνεστε ότι είστε εσείς, δηλαδή η ψυχή σας, το πνεύμα σας, η ατομικότητά σας, που τρέφονται και όχι άλλες δυνάμεις έξω από σας. Μεσολάβησαν μόνο βλέμματα, λόγια, μια σκέψη, ένα άρωμα, μια μουσική, αλλά είστε ευτυχισμένοι, ευχαριστημένοι, γιατί αισθάνεστε ότι εσείς, η ανώτερή σας φύση είναι αυτό που τράφηκε, ξεδίψασε και που ανέπνευσε αυτά το αιθέρια πράγματα, και όχι άλλες δυνάμεις μέσα από σας.
Δυστυχώς οι άνθρωποι δεν έχουν τη συνήθεια να αυτοπαρατηρούνται: τρώνε, πίνουν, διασκεδάζουν, και επειδή το φυσικό τους σώμα είναι ευχαριστημένο και ικανοποιημένο, φαντάζονται ότι είναι αυτοί οι ίδιοι που ικανοποιήθηκαν. Δεν αντιλαμβάνονται ότι μέσα στην ψυχή τους και στο πνεύμα τους υπάρχει το κενό. Αν δεν ταυτίζονταν με την προσωπικότητά τους, θα είχαν καταλάβει ότι, κι αν ακόμα το φυσικό τους σώμα βρίσκεται εκεί, χορτασμένο, έτοιμο να αποκοιμηθεί και να ροχαλίσει, αυτοί οι ίδιοι μένουν πάντα πεινασμένοι, γιατί η ψυχή τους, το πνεύμα τους, η ατομικότητά τους δε δέχτηκε τίποτα.
Όμως, για να με καταλάβετε, για να δείτε πόσο αλήθεια είναι αυτό που σας λέω, πρέπει τουλάχιστο να έχετε φτάσει σ’ έναν ορισμένο βαθμό εξέλιξης. Μιλήστε για μια πνευματική κατανόηση της αγάπης σε ανθρώπους φιλήδονους ή πρωτόγονους, θα σας πουν:
«Όμως, αν δεν ικανοποιήσουμε τις σεξουαλικές μας ανάγκες, θα πεθάνουμε. Είναι αυτό που μας κάνει να ζούμε.»
Ναι, φυσικά, αυτό κάνει να ζουν οι ρίζες, όμως τα λουλούδια επάνω πεθαίνουν… Λοιπόν, όλα εξαρτώνται από το άτομο και από το βαθμό της εξέλιξής του.

@ Omraam Mikhaël Aïvanhov
edwhellas.gr

Τα παραψυχολογικά προγράμματα των ΗΠΑ και η ταινία “The Atticus Institute”

Ο όρος «ενόραση από απόσταση» ή «απομακρυσμένη προβολή» είναι η ικανότητα του υποκειμένου να αντιλαμβάνεται πρόσωπα, αντικείμενα, μέρη ή και γεγονότα όπου τα μεν τρία πρώτα βρίσκονται σε μεγάλη απόσταση ενώ για το τελευταίο δεν έχουν ακόμη συμβεί.

Το “Remote viewing” αγγλιστί έγινε περισσότερο γνωστό από την αποκάλυψη του προγράμματος Stargate Project το οποίο ξεκίνησε το 1975 με αρχικό προϋπολογισμό 20 εκατ. $ και χρηματοδότηση από την αμερικανική κυβέρνηση.

Το πρόγραμμα «έτρεξε» μέχρι το 1995 όπου και τερματίστηκε. Η κυριότερη αιτία, όπως έγινε επίσημα γνωστό αργότερα, το περιορισμένο πλήθος πληροφοριών και η χρησιμότητά τους. Με άλλα λόγια δεν πέτυχε τον αρχικό στόχο του, εξαιτίας είτε της αδυναμίας των εθελοντών να προβλέψουν γεγονότα είτε γιατί απλώς επιστημονικά ήταν αδύνατο κάτι τέτοιο.

Μια αμερικανική ταινία τρόμου που κυκλοφόρησε όμως στις αρχές της χρονιάς επιχειρεί να δώσει τη δική της ερμηνεία όχι μόνο στο συγκεκριμένο πρόγραμμα αλλά και σε όλα τα παρόμοια παραψυχολογικά και μεταφυσικά που έχουν αναμιχθεί οι αμερικανικές μυστικές υπηρεσίες.

Η ταινία ονομάζεται The Atticus Institute και αφορά ένα παρόμοιο πρόγραμμα που ξεκίνησε το 1966 και τερματίστηκε επίσης άδοξα. Ο λόγος; Ένα από τα υποκείμενα του πειράματος αποδείχθηκε ότι ήταν μέσο οντοτήτων όπως οι δαίμονες κάτι που οδήγησε σε καταστροφικές συνέπειες. Η αμερικανική κυβέρνηση ήθελε να χρησιμοποιήσει τα άτομα ως όπλο για τον ψυχρό πόλεμο».

 

Πηγή: http://www.awakengr.com/2015/06/atticus-institute.html#ixzz3dmx5TunZ

Men in black (NTOK-Ελληνικοί υπότιτλοι)

Μ. ΕΥΡΥΒΙΑΔΗΣ: Προσχεδιασμένα όλα! Οικονομική υποδούλωση και ΑΝΑΝ

Ο Κύπριος Καθηγητής Μάριος Ευρυβιάδης, αναλύει την 50χρονη προσπάθεια διάλυσης της Κυπριακής Δημοκρατίας. Σε αντίθεση με το '64, '74 και 2004, οι εχθροί του Ελληνισμού, έχουν σήμερα με το μέρος τους, την Αμερικανική Δεξιά στην Κύπρο, όπως επίσης και την Αμερικανική Αριστερά.

Ο Κυπριακός Ελληνισμός κινδυνεύει άμεσα να χάσει το Κράτος του, και γι΄αυτό βαρύτατες ευθύνες έχει η Αθήνα. Σε λίγες μέρες οι πιέσεις θα γίνουν αφόρητες. Στο οπλοστάσιο της Νέας Τάξης είναι και το βρόμικο όπλο της διάσπασης των προσφύγων ώστε ο λαός να ενεργεί σαν ΜΟΝΑΔΕΣ, και ο καθένας να προσπαθήσει να σώσει τον εαυτό του. Μόνο ο Κυπριακός λαός μπορεί να γλυτώσει το Κράτος του, μόλις καταλάβει πως τον πολεμούν με ΑΣΦΑΙΡΑ πυρά. Δεν τίθεται δίλημμα Λύση ή Διχοτόμηση !