ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΓΝΩΣΤΟ(ΑΝ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΓΙΝΕΙ) ΣΤΟΥΣ ΔΑΝΕΙΟΚΛΕΦΤΕΣ ΕΕΕ... ΜΠΕΡΔΕΥΤΗΚΑ δανειοληπτες ΚΑΙ λοιπους ''συγγενείς'''... ΟΤΙ ΤΗ ΔΡΑΧΜΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΑΘΕ ΔΡΑΧΜΗ ΔΕΝ ΤΗ ΦΟΒΟΜΑΣΤΕ ΕΜΕΙΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ ΜΙΑ... ΑΛΛΑ ΕΣΕΙΣ ΚΑΡΙ@ΛΗΔΕΣ...ΟΠΟΤΕ ΕΤΟΙΜΑΣΤΕΙΤΕ...

ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΓΙΟΡΤΙΝΕΣ ΜΕΡΕΣ... ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΕΚΛΟΓΕΣ...ΕΛΠΙΖΩ ΜΕ ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ ΑΥΤΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΠΟΜΠΗ ΤΟΥ ΣΤΕΦΑΝΟΥ ΧΙΟΥ ΝΑ ΓΕΛΑΣΕΤΕ ΜΕ ΤΗ ΨΥΧΗ ΣΑΣ ΛΟΓΩ ΤΩΝ ΕΟΡΤΩΝ ΑΛΛΑ ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ ΝΑ ΣΤΕΙΛΟΥΜΕ ΚΑΙ ΕΝΑ ΜΗΝΥΜΑ ΣΑΝ ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ-ΦΥΛΑΚΙΣΜΕΝΟΙ ΣΕ ΓΙΑΓΙΑΔΕΣ & ΠΑΠΠΟΥΔΕΣ...ΑΦΙΕΡΟΜΕΝΟ...ΚΑΛΕΣ ΓΙΟΡΤΕΣ...

COSA NOSTRA

ΕΣΥ ΠΟΥ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΙΣ ΣΚΕΨΟΥ: ΕΔΩΣΕΣ ΤΗΝ ΨΗΦΟ ΣΟΥ ΣΕ ΜΙΑ ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΗ ΜΑΦΙΑ - ΣΕ ΜΙΑ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΗ ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΠΟΥ ΛΕΓΕΤΑΙ ΒΟΥΛΗ. "ΞΥΠΝΑ - ΟΡΓΑΝΩΣΟΥ - ΑΝΤΙΣΤΑΣΟΥ"  

NTOKIMANTEΡ ΓΙΑ ΤΟ ΔΟΓΜΑ ΤΟΥ ΣΟΚ

Tα 9 σημάδια που προειδοποιούν για κατάθλιψη

Ποια είναι τα συμπτώματα – κριτήρια για την διάγνωση της κατάθλιψης;
Το βασικό διαγνωστικό κριτήριο για την κατάθλιψη είναι η ύπαρξη ενός ή περισσοτέρων Μείζονος Καταθλιπτικού Επεισοδίου.
Μείζον Καταθλιπτικό Επεισόδιο υφίσταται όταν υπάρχουν τουλάχιστον 5 από τα παρακάτω συμπτώματα (εκ των οποίων οπωσδήποτε το 1 ή το 2):
1. καταθλιπτική διάθεση κατά το μεγαλύτερο μέρος της ημέρας, σχεδόν κάθε μέρα.
2. έντονη μείωση ή απώλεια του ενδιαφέροντος ή της ευχαρίστησης σε όλες ή σχεδόν όλες τις δραστηριότητες (που ευχαριστούσαν στο παρελθόν) κατά το μεγαλύτερο μέρος της ημέρας, σχεδόν κάθε μέρα.
3. σημαντική απώλεια βάρους (χωρίς δίαιτα) ή αύξηση του βάρους (περισσότερο από 5% σε ένα μήνα) ή μείωση ή αύξηση της όρεξης σχεδόν κάθε μέρα.
4. αϋπνία ή υπερυπνία σχεδόν κάθε μέρα.
5. ψυχοκινητική διέγερση/ανησυχία ή επιβράδυνση σχεδόν κάθε μέρα (που την παρατηρούν οι άλλοι, όχι απλά υποκειμενικά αισθήματα διέγερσης ή επιβράδυνσης).
6. κόπωση ή απώλεια ενεργητικότητας σχεδόν κάθε μέρα.
7. αισθήματα – ιδέες αναξιότητας ή υπερβολικής ενοχής.
8. μειωμένη ικανότητα του ατόμου να σκεφτεί (βραδύτητα στη σκέψη) ή να συγκεντρωθεί (δυσκολία συγκέντρωσης) ή να πάρει αποφάσεις (αναποφασιστικότητα) σχεδόν κάθε μέρα.
9. υποτροπιάζουσες (επαναλαμβανόμενες) σκέψεις θανάτου ή υποτροπιάζον αυτοκτονικός ιδεασμός χωρίς σχέδιο ή απόπειρα αυτοκτονίας ή συγκεκριμένο σχέδιο αυτοκτονίας.Για να οριστικοποιηθεί η διάγνωση πρέπει τα συμπτώματα να είναι παρόντα συνεχώς για δεκαπέντε τουλάχιστον μέρες, να αντιπροσωπεύουν μια αλλαγή στην προηγούμενη λειτουργικότητα, να προκαλούν κλινικά σημαντική υποκειμενική ενόχληση ή έκπτωση στον κοινωνικό, επαγγελματικό ή άλλους σημαντικούς τομείς της λειτουργικότητας. Επιπρόσθετα, θα πρέπει να μην αποτελούν αντίδραση πένθους σε μια απώλεια αγαπημένου προσώπου (εκτός και αν επιμένουν περισσότερο από δύο μήνες). Τέλος, θα πρέπει να αποκλεισθούν σωματικές νόσοι (π.χ. υποθυρεοειδισμός) ή η επίδραση κάποιων ουσιών ή φαρμάκων (π.χ. ουσία κατάχρησης, αντιυπερτασικά) που ενδέχεται να προκαλούν συμπτώματα κατάθλιψης.

Για να οριστικοποιηθεί η διάγνωση πρέπει τα συμπτώματα να είναι παρόντα συνεχώς για δεκαπέντε τουλάχιστον μέρες, να αντιπροσωπεύουν μια αλλαγή στην προηγούμενη λειτουργικότητα, να προκαλούν κλινικά σημαντική υποκειμενική ενόχληση ή έκπτωση στον κοινωνικό, επαγγελματικό ή άλλους σημαντικούς τομείς της λειτουργικότητας. Επιπρόσθετα, θα πρέπει να μην αποτελούν αντίδραση πένθους σε μια απώλεια αγαπημένου προσώπου (εκτός και αν επιμένουν περισσότερο από δύο μήνες). Τέλος, θα πρέπει να αποκλεισθούν σωματικές νόσοι (π.χ. υποθυρεοειδισμός) ή η επίδραση κάποιων ουσιών ή φαρμάκων (π.χ. ουσία κατάχρησης, αντιυπερτασικά) που ενδέχεται να προκαλούν συμπτώματα κατάθλιψης.

Η κατάθλιψη μπορεί να χαρακτηριστεί / προσδιοριστεί ως:
- ήπια: τα συμπτώματα δεν είναι περισσότερα από τα μίνιμουμ που απαιτούνται και η έκπτωση της λειτουργικότητας είναι ελάχιστη
- μέτρια: συμπτώματα και λειτουργική έκπτωση ανάμεσα στην ήπια και την σοβαρή κατάθλιψη
- σοβαρή: αρκετά περισσότερα συμπτώματα από αυτά που απαιτούνται για την διάγνωση και έντονη έκπτωση της λειτουργικότητας
Η κατάθλιψη είναι μία ασθένεια του σώματος και του ψυχισμού. Τα περισσότερα άτομα εμφανίζουν τόσο σωματικά όσο και ψυχικά συμπτώματα. Η ακριβής φύση των συμπτωμάτων, καθώς και τα συμπτώματα που κυριαρχούν διαφέρουν από περίπτωση σε περίπτωση. Παρακάτω γίνεται μια προσπάθεια ομαδοποίησης των πολυάριθμων συμπτωμάτων και σημείων της κατάθλιψης.
Η κακή διάθεση στην κατάθλιψη είναι πολύ πιο έντονη και διαρκής σε σχέση με εκείνη που αισθάνεται κανείς όταν απογοητεύεται ή απλώς λόγω των καθημερινών προβλημάτων. Είναι ένα επίμονο αίσθημα λύπης που συχνά περιγράφεται σαν απελπισία και συνοδεύεται από το αίσθημα της αγωνίας. Η καταθλιπτική διάθεση κυριαρχεί στη ζωή του ατόμου και μπορεί να συνοδεύεται από συχνότερα ή πιο εύκολα κλάματα (σε ασήμαντες αναστατώσεις). Μπορεί να νιώθετε ότι τίποτα δεν πάει καλά στη ζωή σας και να τα βλέπετε όλα μαύρα. Η διαβεβαίωση των άλλων ότι τα πράγματα θα καλυτερέψουν δεν βοηθάει καθόλου/
Στη μέτρια ή την σοβαρή κατάθλιψη, η κακή διάθεση είναι συχνά χειρότερη το πρωί και βελτιώνεται ελαφρά στην διάρκεια της ημέρας, χωρίς όμως να φεύγει τελείως. Σε ορισμένες περιπτώσεις ήπιας κατάθλιψης, η κακή διάθεση μπορεί να είναι χειρότερη το βράδυ.
Είναι πολύ σημαντικό να τονιστεί ότι δεν έχουν κακή διάθεση όλοι όσοι πάσχουν από κατάθλιψη. Σε αυτή την περίπτωση, είναι σημαντικό να διερευνηθεί αν υπάρχει ανηδονία (βλ. παρακάτω) ή έλλειψη ενδιαφέροντος.

Κείμενο: Αγγελική Μενεδιάτου, Ψυχολόγος, Μ.Α. Κλινικής Ψυχολογίας, Ιδρυτικό μέλος και πρόεδρος του Eλληνικής Εταιρείας Διαταραχών Διάθεσης  ΜΑΖΙ.

Aθόρυβα όπλα για αθόρυβους πολέμους στα ΜΜΕ...

Το κείμενο αυτό δημοσιεύθηκε στην γαλλική εφημερίδα Le Grand Soir το 2002 από τον Sylvain Timsit.

H λίστα με τις 10 στρατηγικές χειραγώγησης από τα ΜΜΕ αποδίδεται στον Τσόμσκυ, αλλά ο ίδιος το διέψευσε:

«Δεν το έχω γράψει, αλλά σίγουρα είναι επηρεασμένο από τη σκέψη μου. Θα μπορούσα και να το έχω υπογράψει».

1. Η ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΤΗΣ ΑΠΟΣΠΑΣΗΣ ΤΗΣ ΠΡΟΣΟΧΗΣ

Το θεμελιώδες στοιχείο του κοινωνικού ελέγχου είναι η στρατηγική της απόσπασης της προσοχής που έγκειται στην εκτροπή της προσοχής του κοινού από τα σημαντικά προβλήματα και τις αποφάσεις των οικονομικών και πολιτικών παραγόντων, μέσω της τεχνικής του κατακλυσμού συνεχόμενων αντιπερισπασμών και ασήμαντων πληροφοριών. 

Αυτή η στρατηγική είναι επίσης απαραίτητη για να αποτρέψει το κοινό να ενδιαφερθεί για την μόρφωσή και την ενημέρωση του σε θέματα της επιστήμης, της οικονομίας, της κοινωνιολογία κλπ. 

«Διατηρήστε την προσοχή του κοινού αποσπασμένη, μακριά από τα αληθινά κοινωνικά προβλήματα, αιχμάλωτη θεμάτων που δεν έχουν καμία σημασία. Διατηρήστε το κοινό απασχολημένο, τόσο πολύ ώστε να μην έχει καθόλου χρόνο για να σκεφτεί – πίσω στο αγρόκτημα, όπως τα υπόλοιπα ζώα». 

2. ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΛΥΣΕΩΝ 

Αυτή η μέθοδος λέγεται επίσης «πρόβλημα-αντίδραση-λύση». Δημιουργείται ένα πρόβλημα, μια προβλεφθείσα «κατάσταση», έτσι ώστε τα μέτρα που θα «αναγκαστεί» να πάρει η εξουσία να τα έχει ήδη επικαλεστεί ο κόσμος . 

3. Η ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΤΗΣ ΣΤΑΔΙΑΚΗΣ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ

Για να γίνουν αποδεκτά τα διάφορα απαράδεκτα μέτρα, αρκεί η σταδιακή εφαρμογή τους, λίγο λίγο και ανεπαίσθητα. 

4. Η ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΤΗΣ ΑΝΑΒΟΛΗΣ 

Ένας άλλος τρόπος για να γίνει αποδεκτή μια αντιλαϊκή απόφαση είναι να την παρουσιάσουν ως «επώδυνη και αναγκαία», εξασφαλίζοντας τη συγκατάβαση του λαού τη δεδομένη χρονική στιγμή και εφαρμόζοντάς τη στο μέλλον. Είναι πιο εύκολο να γίνει αποδεκτή μια μελλοντική θυσία απ’ ό,τι μία , αλλά η μάζα, πάντα έχει την τάση να ελπίζει αφελώς ότι «τα πράγματα θα φτιάξουν στο μέλλον. 

5. ΑΠΕΥΘΥΝΣΗ ΛΟΓΟΥ ΣΤΟ ΚΟΙΝΟ ΣΑΝ ΑΥΤΟ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΣΤΗΝ ΠΑΙΔΙΚΗ ΗΛΙΚΙΑ 

Η πλειονότητα των διαφημίσεων που απευθύνονται στο ευρύ κοινό χρησιμοποιούν λόγο, επιχειρήματα, προσωπικότητες και τόνο της φωνής, όλα ιδιαίτερα παιδικά, πολλές φορές στα όρια της αδυναμίας, σαν ο θεατής να ήταν μικρό παιδάκι ή διανοητικά υστερημένος. Όσο περισσότερο θέλουν να εξαπατήσουν το θεατή τόσο πιο πολύ υιοθετούν έναν παιδικό τόνο. Γιατί; «Αν κάποιος απευθύνεται σε ένα άτομο σαν αυτό να ήταν 12 χρονών ή και μικρότερο, αυτό λόγω της υποβολής είναι πολύ πιθανό να τείνει σε μια απάντηση ή αντίδραση απογυμνωμένη από κάθε κριτική σκέψη, όπως αυτή ενός μικρού παιδιού». 

6. ΠΟΛΥ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΗ ΧΡΗΣΗ ΤΟΥ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΟΣ ΠΑΡΑ ΤΗΣ ΛΟΓΙΚΗΣ

Η χρήση του συναισθήματος είναι μια κλασική τεχνική προκειμένου να επιτευχθεί βραχυκύκλωμα στη λογική ανάλυση και στην κριτική σκέψη των ατόμων. Από την άλλη, η χρήση των συναισθημάτων ανοίγει την πόρτα για την πρόσβαση στο ασυνείδητο και την εμφύτευση ιδεών, επιθυμιών, φόβων, καταναγκασμών ή την προτροπή για ορισμένες συμπεριφορές. 

Ο φόβος αποτελεί βασικό και αποτελεσματικό μηχανισμό χειραγώγησης από τα συστήματα εξουσίας. Μια φοβισμένη κοινωνία γίνεται έρμαιο των μηχανισμών καταστολής και χειραγώγησης. 

7. Η ΔΙΑΤΗΡΗΣΗ ΤΟΥ ΚΟΙΝΟΥ ΣΤΗΝ ΑΓΝΟΙΑ ΚΑΙ ΣΤΗ ΜΕΤΡΙΟΤΗΤΑ

Κάντε το κοινό να είναι ανήμπορο να κατανοήσει τις μεθόδους και τις τεχνολογίες που χρησιμοποιούνται για τον έλεγχο και τη σκλαβιά του… «Η ποιότητα της εκπαίδευσης που δίνεται στις κατώτερες κοινωνικές τάξεις πρέπει να είναι η φτωχότερη και μετριότερη δυνατή, έτσι ώστε το χάσμα της άγνοιας μεταξύ των κατώτερων και των ανώτερων κοινωνικών τάξεων να είναι και να παραμένει αδύνατον να γεφυρωθεί» 

8. ΕΝΘΑΡΡΥΝΣΗ ΤΟΥ ΚΟΙΝΟΥ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΜΕΝΟ ΜΕ ΤΗ ΜΕΤΡΙΟΤΗΤΑ 

Προωθήστε στο κοινό την ιδέα ότι είναι της μόδας να είσαι ηλίθιος, χυδαίος και αμόρφωτος… 

9. ΕΝΙΣΧΥΣΗ ΤΗΣ ΑΥΤΟΕΝΟΧΗΣ 

Κάντε τα άτομα να πιστέψουν ότι αυτά και μόνον αυτά είναι ένοχα για την κακοτυχία τους, εξαιτίας της ανεπάρκειας της νοημοσύνης τους, των ικανοτήτων ή των προσπαθειών τους. Έτσι, τα άτομα αντί να εξεγείρονται ενάντια στο οικονομικό σύστημα, υποτιμούν τους εαυτούς τους και νιώθουν ενοχές, κάτι που δημιουργεί μια γενικευμένη κατάσταση κατάθλιψης, της οποίας απόρροια είναι η αναστολή της δράσης… Και χωρίς δράση, δεν υπάρχει επανάσταση. 

10. ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΓΝΩΡΙΖΕΙ ΤΑ ΑΤΟΜΑ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΑΠ’ Ο,ΤΙ ΑΥΤΑ ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ ΤΟΝΕΑΥΤΟ ΤΟΥΣ

Κατά τα τελευταία 50 χρόνια, η ταχεία πρόοδος της επιστήμης έχει δημιουργήσει ένα αυξανόμενο κενό μεταξύ των γνώσεων του κοινού και εκείνων που κατέχουν και χρησιμοποιούν οι κυρίαρχες ελίτ. Χάρη στη βιολογία, στη νευροβιολογία και στην εφαρμοσμένη ψυχολογία, το σύστημα έχει επιτύχει μια εξελιγμένη κατανόηση των ανθρώπων, τόσο σωματικά όσο και ψυχολογικά. Το σύστημα έχει καταφέρει να γνωρίζει καλύτερα τον «μέσο άνθρωπο» απ’ ό,τι αυτός γνωρίζει τον εαυτό του. Αυτό σημαίνει ότι στις περισσότερες περιπτώσεις το σύστημα ασκεί μεγαλύτερο έλεγχο και μεγάλη εξουσία πάνω στα άτομα, μεγαλύτερη από αυτήν που τα ίδια ασκούν στους εαυτούς τους. 

Ο σημερινός άνθρωπος κάθε άλλο παρά ελεύθερος είναι , μέσα σε μία κοινωνία που κλέβει την ενέργεια του και το μυαλό του, και του δημιουργεί νέες μορφές ομηρίας που εμποδίζουν την εξέλιξή του. 

Είναι καιρός να δεί τις αλυσίδες του και να αντιμετωπίσει την συνειδησιακή και ψυχική του αδράνεια, την νοητική του αγκύλωση, να διαλύσει τις ψευδαισθήσεις του, και έχει πολλές, παντός είδους και να διώξει τους γητευτές που του απομυζούν κάθε κόκκο ενέργειας του. 

Και προσοχή: οι τρόποι αντίδρασης και επανάστασης είναι σε μεγάλο βαθμό προσχεδιασμένα από “τράπεζες εγκεφάλων”, μέσα σε προκαθορισμένα πλαίσια, που χειραγωγούν και απορροφούν πολλά κοινωνικά κινήματα που ξεκινούν αυθόρμητα και δυναμικά, και ο επαναστατημένος άνθρωπος βρίσκεται ασυνείδητα να εξυπηρετεί πάλι συμφέροντα ορισμένης ομάδας , που γίνονται ένα με το σύστημα που, όπως συμβαίνει με την Λερναία Ύδρα, ένα κεφάλι κόβεις και δέκα φυτρώνουν. 

ΠΗΓΗ:http://kleonikikleio.wordpress.com

Ο άνθρωπος αναζητάει την ευτυχία αλλά δεν αντέχει να είναι ευτυχισμένος...

Κατά το πρώτο μισό εικοστού αιώνα, συγγραφείς όπως ο Άλντους Χάξλευ ή ο Τζορτζ Όργουελ εισχώρησαν στον κόσμο των δυστοπιών, δημιουργώντας φουτουριστικά μυθιστορήματα όπου οι άνθρωποι έχαναν την ελευθερία τους για να γίνουν μέρη ενός κοινωνικού μηχανισμού ο οποίος απαγόρευε, παρακολουθούσε, χειραγωγούσε, αλλά όμως ως αντάλλαγμα παραχωρούσε μια υποτιθέμενη ευτυχία.

Στα τέλη του εικοστού αιώνα, οι αδελφοί Γουτσόφσκι ακολούθησαν τις δυστοπίες αυτές των αρχών του ίδιου αιώνα με την ταινία τους «Τhe Matrix». To «The Matrix» παρουσιάζει έναν κόσμο όπου οι άνθρωποι ζουν μια ζωή που δεν είναι αληθινή αλλά εικονική προσομοίωση.
Οι άνθρωποι υπάρχουν για τις μηχανές, είναι η πηγή ενέργειας που αυτές χρειάζονται για να επιβιώσουν. Και, για να παράγουν οι άνθρωποι αυτή την ενέργεια, πρέπει να ζουν, ή τουλάχιστον να νομίζουν ότι ζουν, μια ζωή.

Το περίεργο είναι, όπως βεβαιώνει μια μηχανή, ο πράκτορας Σμιθ, ότι οι άνθρωποι δεν ανταποκρίνονται θετικά πιστεύοντας ότι ζούσαν μια ζωή τέλεια, ευτυχισμένη, χωρίς προβλήματα, και τελικά πέθαιναν.

Έπρεπε να αναδημιουργήσουν έναν κόσμο με κακοτυχίες, συγκρούσεις, διαφωνίες και προβλήματα ώστε οι άνθρωποι να επιζήσουν. Με αυτό τον τρόπο, οι αδελφοί Γουατσόφσκι θέτουν ένα ερώτημα που έχει προκαλέσει πολλή σκέψη στο διάβα της ιστορίας: Γιατί ο άνθρωπος δεν αντέχει να είναι πάντα ευτυχισμένος κι ωστόσο αναζητάει συνεχώς την ευτυχία και απαιτεί αυτή να είναι διαρκής;

Μια ερώτηση που σοκάρει και προκαλεί μια δίνη από ερωτηματικά υπαρξιακής φύσεως. Γιατί να βαριέται κάποιος την ευτυχία κι απ΄την άλλη γιατί να την κυνηγά; Είναι η ευτυχία ή η μονοτονία αυτή που δείχνει ότι κάτι δεν πάει καλά;

Η απάντηση πιθανότατα να κρύβεται στο μυστήριο της ζωής. Η ζωή είναι απρόβλεπτη κι αυτό είναι το ωραίο. Μπορεί να σκεφτόμαστε για μια στιγμή πως είμαστε ευτυχισμένοι και πως έχουμε όλα αυτά που θέλουμε αλλά πάντα θα βρούμε να μας λείπει κάτι. Το συναίσθημα της ευτυχίας δε διαρκεί για πάντα και για καλή μας τύχη ούτε η δυστυχία είναι μόνιμη.

Ο Γάλλος φιλόσοφος Πασκάλ Μπρυκνέρ τονίζει ότι η κοινωνία έχει δημιουργήσει ένα μόνιμο αίτημα ευτυχίας. Στο βιβλίο του «Η αέναη ευφορία» επισημαίνει ότι μοιάζει σαν να μας αναγκάζουν να είμαστε ευχαριστημένοι, να δείχνουμε τη χαρά μας, να κρύβουμε τη δυστυχία. Η φράση «Να είστε ευτυχισμένοι» μετατρέπεται σε εντολή, σε δάχτυλο κατήγορου που δείχνει όποιον δεν το κατορθώνει.

Ο άνθρωπος είναι εκτεθειμένος σε ανατροπές και σκαμπανεβάσματα, σε μεταβλητές συνθήκες. Έχει ανάγκη να προχωράει, να κινείται, να αποφασίζει. Τα προβλήματα είναι μια διαδικασία απ΄την όποια όλοι καλούμαστε να περάσουμε. Μια διαδικασία που μας γεμίζει με εμπειρίες και δύναμη. Ο πόνος, η θλίψη, η απογοήτευση, η ματαίωση είναι μέρος της ζωής. Μπορεί να μας δυσκολεύουν ως συναισθήματα και να μην ξέρουμε τι να τα κάνουμε όμως υπάρχουν και δεν μπορούμε να τα αγνοούμε.

Ζήστε την ευτυχία και μην αναλώστε στο κυνήγι της. Ζήστε την στο εδώ και τώρα. Να θυμάστε η ευτυχία είναι παροδική!

ΠΗΓΗ:psixologikosfaros.gr