Το Ψηφιακό ρολόι του Smartphone που βρίσκεται επιμελώς ξαπλωμένο στο κομοδίνο δίπλα μου γράφει 08:30. Ο από μέρες ξεχασμένος σπαστικός ήχος στο ξυπνητήρι μου επαναλαμβάνεται για ακόμη ένα πρωί, και δίνει το σύνθημα για την έναρξη μίας σχεδόν πανομοιότυπης ημέρας. Το μυαλό από την στιγμή που ανοίγουμε τα μάτια μας εισχωρεί σε Safe Mode και με μηχανικές κινήσεις δίνει τις εντολές, επαναλαμβάνοντας σχεδόν αιρετικά τις ίδιες λέξεις – προσταγές:
Ντύσου, πλύσου, δούλεψε, φάε, πιές, ξεκουράσου και πάλι απο την αρχή. Έτσι σηκώνομαι και ακολουθώ τα καθημερινά βήματα που έχουν γίνει το άυλο αποτύπωμα της ύπαρξής μου στην σκακίερα της βιωματικής πραγματικότητας. Ναι, οι κινήσεις μου είναι προβλεπόμενες, εγκεκριμένες και απόλυτα σχεδιασμένες. Ακόμη και άν παρεκλίννω της πορείας μου αποκτώντας το πρόσκαιρο αίσθημα της ελευθερίας κινήσεων διαπιστώνω πως κάπου, σε κάποιο σημείο ελέγχου και καταγραφής των ανθρώπινων καθημερινών συμπεριφορών κάποιοι γελούν σαρκαστικά μαζί μου.
Γιατι αυτή η «απελευθερωμένη» παράκαμψη της καθημερινότητάς μου, αυτή η βέβηλη στροφή προς κάτι νέο είναι στην ουσία ένα ματαιόπονο βήμα μου προς το επίσης προβλεπόμενο παρακλάδι της ίδιας διαδρομής.
Μου επιτρέπεται να «λοξοδρομήσω» αρκεί να καταλήξω στον ίδιο και μοναδικό δρόμο από τον οποίο ξεκίνησα. Δεν κοστίζει τίποτα να ρίξεις μία ματιά στους δρόμους που ανοίγονται μπροστά σου,αρκεί να μην επιλέξεις να τους ακολουθήσεις. Αρκεί να μην επιχειρήσεις να χαράξεις την δική σου, χαοτική διαδρομή προς ένα απρόβλεπτο σημείο τερματισμού, προς μία νέα πραγματικότητα.
Οι άνθρωποι στο Μετρό δίπλα μου είναι καλωδιωμένοι και προσηλωμένοι στο timeline της συνεχούς ροής πληροφοριών. Δεκάδες άγνωστοι άνθρωποι κινούνται με τα κεφάλια σκυφτά ζώντας και ανασαίνοντας μέσα από τις υψηλής ευκρίνειας οθόνες τους. Ο Ψηφιακός εαυτός τους προχωρά μαζί τους δίνοντας το στίγμα της δραστηριότητάς τους.
Σκηνοθετημένες συναντήσεις, αυθόρμητα χαμόγελα και στοχασμοί διαμοιράζονται στην Ψηφιακή πραγματικότητα που τείνει να αντικαταστήσει την φυσική πραγματικότητα του Ανθρώπου. Είμαστε τα Ψηφιακά «Διπλά» μας. Τα ψηφιακά Doppelganger μας ζούν, χαίρονται, ονειρεύονται και τρέφονται από την αυταρέσκεια και την συνεχή αναμετάδοση των Κυβερνο – Εαυτών μας. Είναι αλήθεια πως έχουμε πια μετατραπεί σε Κυβερνο-Ζόμπι που ρουφούν για να παραμείνουν ζωντανά κάθε ψηφιακή δραστηριότητα της συσκευής μας. Όχι, δεν ζούμε πλέον σε κάποιο τρισδιάστατο κόσμο διότι η Κυβερνόσφαιρα είναι εδώ και μερικά χρόνια η τέταρτη άμεση διάσταση μέσα και δίπλα στην φυσική μας πραγματικότητα, ο αυτούσιος τόπος διαμονής μας. Αυτή είναι η πραγματικότητα που βιώνουμε. Τα ανθρώπινά μας όρια εξαντλούνται ολοένα και περισσότερο με κάθε γραμμή που αδειάζει στην μπαταρία της ψηφιακής ζωής μας.
Με μία γρήγορη σύνδεση σε αυτόν τον Υπερρεαλιστικό κόσμο μπορώ να δω ποιός είσαι, να καταγράψω τον καθημερινό χάρτη της διαδρομής σου, τις διατροφικές σου συνήθειες, ποια ταινία παρακολούθησες χτες, με ποιόν, που πάρκαρες και τι ώρα έπεσες για ύπνο, μόνο και μόνο για να επαναλάβεις την ίδια δραστηριότητα και την επόμενη μέρα, και την μέρα που έρχεται μετά από αυτή.
Δίχως να το καταλάβουμε γίναμε σκλάβοι του Εικονικου μας εαυτού και τροφοδοτούμε το σύστημα καταγραφής πληροφοριών αποκλειστικά με την δική μας θέληση. Γινόμαστε βορά στον Δαίμονα της επανάληψης που κατακερματίζει κάθε είδος δημιουργικής και αυθόρμητης σύναψης που ίσως έχει απομείνει στον πραγματικό – συνειδητό και ασυνείδητο Νου μας.
Σκλάβοι της Επανάληψης
Πόσο εύηχη μπορεί να ακουστεί μία λέξη όταν επιφέρει την αποδοχή σχεδόν του Συνόλου του Κυβερνοσύμπαντος; Σε αυτή την αλλόκοτη εποχή μπορεί να μην γνωρίζουμε τον διπλανό μας, όμως ο Ψηφιακός αντικατοπτρισμός του εμφανίζεται στην καθημερινή ροή ενημέρωσης και είναι ο εικονικός μας Φίλος. Συνδεόμαστε ο ένας με τον άλλο μέσα από τις Διαδικτυακές συνδετικές ροές δημιουργώντας ένα αχανές δίκτυο αναμετάδοσης των ίδιων Viral πληροφοριών.Ναι, η λέξη viral είναι η μόδα της εποχής,
η μάστιγα που καταστρέφει κάθε είδος συνειδητότητας και πρωτοτυπίας.
Δεν χρειαζεται τίποτε περισσότερο από την ανάλυση της ίδιας της λέξης
VIRAL : Μιά πληροφορία που εισέρχεται στο αχανές αυτό δίκτυο και λαμβάνει της μαζικής αποδοχής, είτε πρόκειται για εικόνα, είτε για οπτικοακουστικό υλικό, είτε για άρθρο ή νέο της επικαιρότητας, αποκαλείται Viral που σε ελεύθερη μετάφραση και βάση της αξίας που έχει δοθεί στην λέξη σημαίνει πως αυτή η πληροφορία είναι της μόδας. Μόλις χθες τα 2/4 του Ανθρώπινου πληθυσμού αναμετάδοσαν με τον οποιοδήποτε τρόπο την τραγική είδηση του Θανάτου του David Bowie, εκφράζοντας την πραγματική λύπη για το συμβάν.
Σαν υπνωτισμένοι, με λίγα μόλις κλικ οι ψηφιακές Κυβερνο-περσόνες ανακατεύθυναν την πληροφορία με τρομερά γρήγορους ρυθμούς δημιουργώντας μία νέα δυναμική που αναδύεται και υπερκερνά στο τέλος την σημασία της ίδιας της πληροφορίας. Λειτουργώντας με ρυθμούς καθημερινότητας, σχεδόν προστακτικά με την μέθοδο της επανάληψης το Δίκτυο της Ψηφιακής πραγματικότητας έβαλε στην πληροφορία την ταμπέλα που της αρμόζει και την απελευθέρωσε για να εκτελέσει το «διπλό» της καθήκον.
Η Είδηση έγινε της μόδας, άρα ονομάστηκε viral. Η Μέγιστη δύναμη των λέξεων στην διαμόρφωση των συνθηκών εκείνων που απαιτούνται για τον
έλεγχο της ανθρώπινης συνειδητότητας όμως είναι πλέον γνωστή, και η λέξη viral είναι ένα αρκούντως χαρακτηριστικό παράδειγμα για την διπλή σημασία μίας στοχευμένης έννοιας.
Πριν την
μαζικοποίηση της χρήσης του Κυβερνοδιαστήματος, η λέξη είχε μία και μόνο σημασία και δεν είχε το θετικό πρόσημο που έχει η μεταμοντέρνα έννοια της Λέξης. Η Λέξη Viral στην κυριολεξία σημαίνει ιογενής μόλυνση που προέρχεται από κάποιο ιό (Virus). Υπάρχει άραγε η πιθανότητα μίας μαζικής
Συνειδησιακής «Μόλυνσης» στο πλήθος του Κόσμου που αναμεταδίδει Viral πληροφορίες μέσω της Ψηφιακής απεικόνισής του;
Η πληροφορία που μεταδίδεται αποκτά διπλή σημασία και μπορεί καποιος να την κατανοήσει αναλύοντας το κατά τα άλλα τυχαίο παράδειγμα που περιέγραψα πιο πάνω. Μία ματιά στα σχόλια των χρηστών που ενεπλάκησαν στην είδηση αυτή αποκαλύπτει πως πέρα από την κατανόηση πως ένας καλλιτέχνης που προσέφερε πολλά στην σύγχρονη τέχνη δεν βρίσκεται πια μαζί μας υποβόσκει κάτι το πραγματικά απαισιόδοξο. Η Πεποίθηση πως με κάθε αρνητικό γεγονός που συνταράσσει την ανθρωπότητα ερχόμαστε ένα βήμα κοντύτερα στην καταστροφή της Ανθρώπινης δημιουργίας και Συνειδητότητας. Οι άνθρωποι που έγιναν δέκτες και πομποί της viral πληροφορίας
υποσυνείδητα δέχτηκαν και αναμετάδοσαν την άποψή τους πως αυτός ο κόσμος πηγαίνει από το κακό στο χειρότερο, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο.
Ίσως αυτή η λεπτομέρεια που σπάνια γίνεται αντιληπτή να είναι και
η ιογενής παθογένεια που μολύνει ενα μεγάλο ποσοστό των ανθρώπων και βομβαρδίζει το ανθρώπινο υποσυνείδητο Νου καθιστώντας τον πρακτικά Ανίκανο να θεωρήσει πως μπορεί να μετατρέψει τον εαυτό του αλλά και το σύνολο, να οδηγήσει την ίδια του τη φύση προς τα μονοπάτια της δημιουργίας και όχι προς την απαισιόδοξη σκέψη πως αποδεχόμαστε την υπαρξιακή φθορά μας, μα δεν επιχειρούμε το άλμα προς την συνειδησιακή επανάσταση.
Είναι αυτές οι Ιογενείς μολύνσεις που σπανίως αφορούν κάποια θετική πληροφορία που εισχωρούν και κλειδώνουν την Υπερ-ανθρώπινη ιδιοσυγκρασία, τον πνευματικό εσώτερο εαυτό που ούτως η άλλως βρίσκεται εν δυνάμει και εν υπνώσει μέσα μας. Η χαρτογράφηση τέτοιων ροών viral πληροφόρησης είναι σίγουρα μία ενδιαφέρουσα προοπτική και είμαι βέβαιος πως θα μας αποκαλύψει πως το πλήθος αυτών των Viral πληροφοριών εμποτίζουν την ανθρώπινη συνειδητότητα με την εθιστική μα και καταστροφική αρνητική ροή ενέργειας. Για κάθε μία Viral πληροφορία με θετικό αντίκτυπο θα βρούμε περί τις είκοσι με αρνητική προδιάθεση.
Μέσα σε αυτό το Ιογενές Pattern διαπιστώνουμε πως βομβαρδιζόμαστε από πολυεπίπεδες αρνητικές ειδήσεις. Με την Υπέρτατη μέθοδο της Προπαγάνδας να βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη, την Μέθοδο της Επανάληψης, μολύνουμε τον ίδιο μας τον εαυτό παγιδεύοντάς τον σε μία αέναη Ψηφιακή λούπα (Digital Viral Loop) που ακινητοποιεί σχεδόν κάθε διάθεση για πραγματική εξέλιξη. Αυτό είναι ένα από τα πολλά ( Θα ακολουθήσει σειρά άρθρων που θα παρουσιάζουν το σύνολο του project για την παύση της εξέλιξης του Μετά – Ανθρώπου) εργαλεία, και ίσως ένα από τα σημαντικότερα, που χρησιμοποιούνται για την παύση κάθε ουσιαστικής δραστηριότητας του ατόμου, για τον κατακερματισμό της Ατομικής και Συνειδησιακής Προόδου.
Ο Άνθρωπος γεννήθηκε για να ανακαλύψει τις απεριόριστες δυνατότητες του Εαυτού του. Να γίνει ο επαναστάτης της Εξέλιξης και όχι ένα Διαδικτυακό ανδρείκελο που έχει εναποθέσει το ίδιον της ύπαρξής του σε αναμεταδόσεις μίας κατευθυνόμενης καθημερινής δραστηριότητας. Είμαστε δημιουργημένοι για να αναπροσαρμόζουμε την Ατομική και συλλογική μας πραγματικότητα προς το καλύτερο, και όχι να αποδεχόμαστε παγιωμένες απόψεις που απλά αναμεταδίδονται μέσα από την ψηφιακή ροή μας. Ας ανακαλύψουμε μία μία τις χορδές που μας κρατούν δέσμιους στην λογοκρισία του Υπέρβατικου και της υπερβατικής γνώσης, στην πεζότητα της καθημερινής φθοράς.
Ας κοιτάξουμε λίγο βαθύτερα στις αυθόρμητες διαδρομές του Εσωτερικού εαυτού μας. Ας σπάσουμε τα Δεσμά του Νου.
